بهُت هںبھايا
رےتل بھکھدے هواے تھلاں نے
پَےر پَےر تے چھل کیتے نے
بهُت کھپايا
آدرساں دے مِرگ-جلاں نے۔
بِرچھ-وِهُونے سهِراواں وِچ
واورولِآں واںگُوں سُرت اُڈاای رّکھی
دھُر توں لگن جِوےں سی لّگی
هر دم جِس نے تےه دی تپس مچاای رّکھی۔
تّتی لُو دے بُّلھِآں
پَےر پَےر ’تے رےت اُڈاای
مُوںه تے پاای۔
نا کوای پَےڑ تے نا پگڈںڈی
وےهںدے وےهںدے
رےت دے نکس بدل جاںدے سن۔
تُوں مَےنُوں
ِاس منودسا وِچ
نکھلِستان دے واںگ مِلی اےں
نا تُوں رستا نا تُوں مںجِل
مَےں اےتھے کُجھ پل سستا کے
تپدے سهِراواں ول
واورولِآں سںگ تُر جانا
کھبر نهیں هَے کد تّک
هور هںبھانا هور کھپانا
رےتل تھلاں دے مِرگ-جلاں نے۔
