ِاک توں اّدھی
اّدھی توں وی اّدھی سدی هُنے جو بیتی
اُس وِچ ساڈے سّچے رّب دا بڑا جور سی
واهد رّب دا نام دھِآ کے
ِاک مُلکوں دو مُلک بنااے
کاگج دے ِاک پُرجے نال
جِمیں وڈھ دِّتی
دھرتی دے وِچ رُّکھاں واںگُوں گّڈے هواے
بںدے جڑھاں سمےت اساں مِّٹی 'چوں پُّٹے
دُوجی دھرتی وِچ گڈوااے
کَےسی کرامات کرتے دی
کای مهینے
بںدے کّٹے, وّڈھے
بالن واںگُوں بالے
تاں وی گِنتی مُول گھٹی نا
مسجِد دے مینار
کلس اُچے مںدر دے
گتکے واںگُوں ِاک دُوجے دے نال بھِڑااے
جِنّے پھّٹڑ کلس اَونا ساڈا جی راجی
جکھمی میناراں نے ساڈے من هرسااے
گُرُودُآرے واںگ کھِڈَونے
ِاک دُوجے توں کھوهے کھِّچے کھُوب اُچھالے
رّب نُوں مںتر واںگ اساں نے
سادھ لِآ سی
اپنی دھرتی درِآواں وِچ مل مل دھوتی
آپ هںگال نِچوڑی چھںڈی
ساڈا مںتر سُن دھرتی سُںگڑ وی جااے
رِّدھی سِّدھی وّس اساڈے
ورتمان نُوں چُک کے بیتے وِچ لَے گاے
هُن جںمے تاجا بِلکُل تاجا دِن اپنے
مها پُرانے اَےںٹیکاں دے مُّل وےچے نے
کرتے دی کِرپا دی کوای توٹ نهیں هَے
ساری اُمرا مّدھکال وِچ جی چّلے هاں
سانُوں کوای پچھان ن سکِآ
رّب ورگا
جادُو نهیں کوای
ِاک توں اّدھی
اّدھی توں وی اّدھی سدی هُنے جو بیتی
من مرجی دے نال بھوگ کے,
کھا کھرچ کے تُر چّلے هاں
جاںدی واری کُل سرمايا
آاُن والیآں جّداں دے هّتھ دھر چّلے هاں
وِدِآ وےلے
ِاک مُلکوں دو مُلک دُوسری وار بنے نے
دھرتی دے وِچ رُّکھاں واںگُوں گّڈے هواے
بںدے جڑھاں سمےت اساں مُڑ کے پُّٹے نے
پھےر اَےتکیں
بںدے کّٹے, وّڈھے,
بالن واںگُوں بالے کای مهینے
درِآواں وِچ دھرتی نُوں مُڑ کے دھوتا اے
پھےر هںگال, نِچوڑ, پھںڈ کے سُکنے پاای
ےار, اَےتکیں مںتر دا بل کُجھ گھٹِآ اے
ِاک مُلکوں دو مُلک بنے
پر رّب دا نام کِسے نهیں لیتا
رُّکھاں واںگُوں پُّٹے بںدے
دُور دُراڈے سُّٹے بںدے
مُڑ اپنے گھر تُر چّلے نے
درِآواں وِچ دھوتی دھرتی
کھُوب نِچوڑی پھںڈی دھرتی
پوٹا بھر وی نهیں سُںگڑی
ڈر لگدا اے
وّڈھی دھرتی جُڑ نا جااے
سُںگڑن دی تھاں پھَےل نا جااے
اَےتک واریں
میناراں نے میناراں دے نال وی
گتکےباجی کیتی
ےارا مَےنُوں ڈر لگدا اے
کِتے اساڈا رّب هی جکھمی هو نا جااے
اپنے نال هی لڑدا لڑدا مر نا جا
