مےرا بچپن اجے نا آيا
مےرا بچپن کد آوےگا ?
جد اُمرا دی جھولی دے وِچ
دو تِنّ چار جاں پںج ورھے سن
ماں دے بُّلھ براناں اُتے
کدی نا اُّگی هری کرُومل
نَےن اَوس دے بھرے بھرے سن
دِن جِاُں بُجھے بُجھے پرچھاوےں,
ماں مےری دی سگل مُسّکت-
نیویں نجر, سدا سرماوے
رات سُلگدا سُںنجا پالا,
مَےں, مےری ماں, دیپ-وِهُونے,
جِاُں نھےرے دی جھُںب مار کے
دو بُوٹے کُملااے سُّتے
ساڈے وِهڑے مری کهانی
ِاک سی راجا, ِاک سی رانی
کدی کدی مےری ماں آکھے,
وے مےرے دُکھ-درد دے هانی,
مےری هِّک نُوں لگ کے سَوں جا
جِس تھااُں تےرا باپ سِدھايا-
اُس تھاوےں کوای پاپ نا آوے
مےرے بُوٹے, گّبھرُو هو جا,
تےری چھاوےں مَےں سَوں جاواں
کدے کدے بالاں دے کُّچھڑ
سَوںن نِچِںت, نِکرمن ماواں,
مَےں آپنی ماتا دا اُهلا,
اُس دی چھاں, اُس دا پرچھاواں
اُںج تاں هر ماں سُهنی هُںدی,
پر مےری ماں وےکھ وےکھ کے-
هر اّکھ سُلگے جِوےں دُپهِری
مَےں اُس دے سںگ تُرِآ جاواں
چُّپ سںگھنی, چھااُں ِاکهِری
نجر نجر مےرا مکتب سی,
بول بول سی سںتھا مےری
بچپن آاُںدا تاں کِس راهوں,
هر راه سُوجھ سمجھ نے گھےری
ِاک دِن ماں نے بات سُناای
کِوےں اَوس نے اپنے هّتھیں-
پِتا مےرے دی چِتا جلاای
پھِر کُرلاای :
نهیں نهیں مَےں اپنے هّتھیں
تےرا بچپن آپ جلايا
مےرا بچپن اُدوں نا آيا,
مےرا بچپن کد آوےگا ?
