اُدوں هاجر ساں مَےں
تےرے هّتھ وِچ جدوں تلوار
نںگی پِآس واںگُوں تڑپھڑاای سی
لهِردا, سُلگدا مےلا
جدوں سُّکے سروور واںگ گُںمسُںم بُّجھ گِآ سی
دُور تیکر چُّپ دے بںجر وِچھے سن
جِنھاں دے وِچ سواس وی اُّگدا نهیں پُورا
اُدوں هاجر ساں مَےں
تےرے مُوںهوں جدوں ِاک بول دا ٹُکڑا
سُلگدی لاٹ واںگُوں نِکلِآ سی
سیس جِس دے پاس هَے هاجر کرو
اُدوں بےسیس بںدے واںگ مےری هاجری سی
مےرے سینے 'چ مےری جان
اچےتی لهِر واںگُوں تربھک کے اُٹھی
تے پھِر ڈیکی ندی دی لهِر واںگُوں سَوں گای
مَےں آپنے آپ دی ِاک لیک
آپنی هاجری توں بِن اُدوں کُجھ وی نهیں ساں
مَےں اپنی تھاں تے بَےٹھا ساں بِرچھ واںگُوں
جِنُوں مُّڈھوں کِسے دو چار هّتھ چھڈ کے
سبُوتا وّڈھ دِتا سی
نِری نںگی نِکّدی هینتا
مےرے اُپر مےری اپنی وی چھاں کوای نهیں سی
اُدوں هاجر ساں مَےں
تےری تّکنی جدوں چھِلتی کِرن واںگُوں
مےرے وِرلاں 'چوں اںدر جھاکدی سی
مےرے اںدر جو ِاک سُورج جِها تُوں بال دھرِآ سی
اُهدے چانن 'چ مےری هاُں وِآکُل سی
مَےں آپنے آپ نُوں پُّچھدا پِآ ساں
مےرے دھڑ تے مےرا سِر هَے جاں سِر دا دںبھ هَے
جو وِکھايا جا تاں سکدَے
ورتِآ بِلکُل نهیں جاںدا
مَےں اپنا آپ هاں جاں اجنبی هاں
مَےں گُرُو-دربار وِچ بَےٹھا پُرکھ هاں
جاں نار هاں
جو گھروں نِکلی تاں سی
پِںڈے تے ِاک واپھر جِها اںگ جوڑ کے
پر بھرے چانن, بھرے باجار سبھ دے سامھنے
اںگ بھرِآ
نار دا بّچا اسل سبھ تے اُجاگر هو گِآ
مَےنُوں هُن آپنی هی هاجری ِاک بھار لگدی سی
تے بھرے مےلے دی چُّپ
بوجھ سی اُپهاس دا
تے چمتکارا جدوں هويا
اُدوں هاجر ساں مَےں
مےرے لاگے هی بَےٹھا سی چمتکاری
جِنھے اپنے هی هّتھیں سیس لاه کے آپنا
سهِجے ٹِکا دِّتا تےرے چرنیں
تےرے هّتھ وِچ اچل تلوار وی
چھِن بھر لای تھّررا گای سی
مُاججا تّک کے
سیس والے سیس ارپن واستے
تلوار دے مُهتاج نهیں هُںدے
چمتکاری نے اپنا سیس
ِااُں سهِجے ٹِکايا سی تےرے چرنیں
جِوےں اںبر دے پَےریں
نِت سوےرا اپنا سُورج بال دھردا هَے
تربھک کے اُّٹھی سی مےری جان
مُڑ کے وِرل 'چوں ڈُّلھ جان لای
کیل وِچ بّجھا هويا مےلا
رتا کُ هِّل کے تھِر هو گِآ
چُّپ برڑاای رتا
تے پھِر برےتے سَوں گای
تے چمتکاری پُرکھ ِاک هور
هور تے ِاک هور تے ِاک هور
ِاک گگن ِاّکو سمےں
کای سُورج اُدَے هواے
تے مَےں بےسیسا دھیرِآ
سُکر هَے, هُن گُرُو نُوں لوڑ نهیں
تے جدوں تُوں سیس نُوں
دستار دا ستِکار دے کے
تکھت اُّتے پاس اپنے هی بِٹھايا سی
مَےں جھُورِآ :
هاِا جے پهِلاں پتا هُںدا
کِ اےنا پِآر دے کے
ستِگُرُو نے سیس واپس موڑ دےنا هَے
تاں مَےں.....
تاں مَےں ......
منِّآں کِ مےرے دھڑ تے مےرا سیس نهیں
سیس دا پاکھںڈ تاں هَے
مَےں ِاه پاکھںڈ هی اپنے گُرُو نُوں بھےٹ کردا
پر نهیں
تےری تکنی اجے چھِلتی کِرن واںگُوں
مےرے وِرلاں 'چوں اںدر جھاکدی سی
مےرے اںدر جو تُوں سُورج جِها ِاک بال دھرِآ سی
اُه جِاُںدا-جاگدا سی
تے کهِ رِها سی :
اےس تھاوےں دںبھ دا سِّکا نهیں چلدا
سیس ارپن دا سدا وےلا هَے, پر
اپنے دھڑ 'تے سیس پَےدا کر
مَےں تےرے دربار وِچ
هالے وی هاجر هاں
مَےں اپنی تھاں تے بَےٹھا هاں
بِرچھ واںگُوں
جِنُوں مُّڈھوں کِسے دو چار هّتھ چھڈ کے
سبُوتا وّڈھ دِتا هَے
مےرے دھڑ تے اجے تیکر وی مےرا سیس نهیں
پر سیس دا پاکھںڈ وی نهیں
سوچدا هاں :
مےرے دھڑ تے نوےں سُورج جِها
جد سیس اُّگےگا
رَوسنی اُس دی
گُرُو دا نام لَے کے, ارپ دےواںگا
نِری نںگی نِکّدی هینتا
مَےتھوں هُن جیوی نهیں جاںدی
