کیکن گِناں اپنی اُمر دے سال
دھڑکدا دِل, سُلگدا سُورج, جِمیں دی چال
اںبری ویرانِآں وِچ
هُن بنی, هُن مِٹ گای دھرتی-پون دی لیک
کیکن مِناں ?
ِاه مےری اُمرا نهیں
دِن-رات دے دھُپ-چھاوِآں دا ڈّب-کھڑّبا جال !
کیکن گِناں اپنی اُمر دے سال
‘مات, مےری مات
تُوں هی گِنا, مےری اُمر دے سال'
“پُّتر مَےں مهاں انجان
مَےں تاں, جیوےں, بھُلدی جاںدی هاں تےرا نام,
اپنا نام
مےری اُمر تُوں وی نهیں
مےری دھی-موای نهیں
مےری اُمر کوای نهیں
تےری اُمر تُوں جان
هر سمےں, هر تھان
دھرتی جن رهی نِت نویں سںتان
ساڈی گتِ-مِتِ وِچ اُنھاں دا ناں نهیں
اُمر کِس بِدھ جانیاے
کَون جانے هر بِرچھ دا نام
کَون جان گےنوےں کِنّے مهِک دے ساه
اُمر بس گِنتی نهیں
هَے کِتے ِاک رُّکھ
جِس دی هَے اُمر ِاک بُّدھ
ِاک پربت
جِس دی اُمرا ِاک سںکر سُّدھ
ِاک ربابی
جِس دی اُمرا ِاک نانک میت
سوچ تےری وی اُمر هووے کِتے
پُورا ادھُورا گیت
جاں اجںمے گیت دا پُورا ادھُورا کھِآل
کیکن گِناں اپنی اُمر دے سال !
کیکن لِکھاں اپنی اُمر دے سال !!
