تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا
اّج تاج تے تکھت گُآ ساڈا۔
سانُوں چھوڈ پھجر نُوں ےار گاے,
وِچ روس جِںدڑیآں وار گاے,
تُر لںمے راه سردار گاے,
کھا روس پھرےب دے بُوهے 'تے
تُر چّلِاُں سیس جھُکا ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
ِاه کِّسے باهواں بھّجیآں دے
کںڈ پِّچھے چھُریآں وّجیآں دے,
کِسے کوهے چھےڑُو مّجھیآں دے,
مےرے اُجڑے لهُو 'چ کےس پاے
ِاه ستلُج رهے گواه ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
وا ڈُسک پای مُڑکے راه والی,
سُنو هُوںگ درِآ دی ها والی,
لںمی رات سرهِںد دی ساه کالی,
مےری ساںدل بار 'چ رُوه رُنّی
اُںنج ستلُج رِها سُها ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
تَےںڈے کرم دی بات اّج هور وو,
اُس رات 'تے سرسا رهی گھور وو,
بّجر-چسم دی سُنّ دا جور وو,
کِسے ٹُّٹدے کھںبھ دی چیک جِوےں
رو وِچھڑے رات نُوں راه ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
کِسے تپدے بھّٹھ 'تے ساه ساڈا,
آ بَےٹھا سهِر گُآ ساڈا,
اےتھے باج وِچھڑِآ آ ساڈا,
پای جان وِچھڑدی ندیآں دی
کوای پَےںڈا رِها بُلا ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
سبھ هرے-کچُور سی سر مےرے,
سن سےک سِدک وِچ پر مےرے,
سن ےار پِآرے گھر مےرے,
جِںد وِچھڑی سرسا کںڈھڑے 'تے
کھںبھ ٹُّٹِآ پھجر دے راه ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
هاں ! روس کرے دروےساں نے
چُںم تےگاں رواے همےساں نے
اّج کیتے دگے ملےساں نے,
جا لُکے تھلاں دی تُںد هوا
هڑھ کالے لَے درِآ ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
اّکھ سرسا دے کںڈھے پای چوا ساڈی
گای هےک پھکیراں جهی هو ساڈی
پای لّکھی دے جںگل نُوں کھوه ساڈی,
روه بھری تےگ دی نجر پای
کِاُں چّلِاُں اٹک چڑھا ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
ساڈے وِچھڑے هواے پھکیر مناں
ماں جِںداں جدوں ادھیر مناں
جا وےکھی ندیآں چیر مناں,
پِآ نجر روںدِآں کوهاں 'تے
کِتوں کلگیآں والا آ ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
وگ پاے درِآ نے لُوهے 'تے
تُوں روِااُں تےگ دے بُوهے 'تے
راه وِچھڑے پھجر دے کھُوهے 'تے,
جِس راه 'تے ن دروےس لڑے
اُس راه کِاُں ٹُّٹِآ ساه ساڈا ?
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
کُجھ چار-چُپھےرے کال پھڑے,
کِسے بھَےا وِچ لّکھ درِآ کھڑے,
کِسے هرے بُوٹ جڑ لهُو-بھرے !
هاں ! جکھم کِسے دی سّد سُنے
من ڈُّبِآ رِها بُلا ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
وّڈے چھںبھ سرداراں نُوں گھےرِآ
اساں تےگاں دا وکت جا چھےڑِآ
دانے رِجک وِچ لهُو نُوں پھےرِآ,
اُںنج وکت نماجاں دے چھےڑے
اُںنج من پِآ کرے دُآ ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
جد رن ابدالی بات مِری
رّت-هُوںگر جد پربھات مِری
تد چاواں بھری سی رات مِری,
اُه چاواں دے سن دِن ساڈے
سی نِبھِآ لهُو نا' ساه ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
چھںبھ بھارے کرے گُمان کدے,
هاں ! بھیسن سی وردان کدے,
سی راه سرهِںد مهان کدے,
هّس نال جّلاداں بچن کرے
کوای بلی بںدے نُوں چاا ساڈا—
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
سی هُکم واںگ درِآ ساڈا,
کوای چڑھِآ کهِر هوا ساڈا,
سی ڈاڈھا بلی سُدا ساڈا,
سُن ساه اسوارا ارج مِری
جرا رّکھنا سَوک نِگھا ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
پِآ سور بکا دا تےگاں وِچ
جد سڑے پھکیر سی دےگاں وِچ,
سهُ چڑھے پھنا دے وےگاں وِچ,
جد تارُو سِںگھ جّلاد تاایں
هّس کِها کِ “هُکم بجا ساڈا”
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
کِها منی سِںگھ سردار مِرے :
“کر پوٹے نال تُوں سار مِرے
اَوه ساهمے رهے دیدار مِرے"
سی سِکھر باج دا کرم اُدوں
اج رِها باج کُرلا ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
راه بھکھن جّلاد دے پَےراں دے
لّکھ کوٹ نے کھُونی گهِراں دے
ِاه سُپھنے پِچھلے پهِراں دے,
لّکھ تپ نے کھڑے جّلاداں دے
کِتے ڈِّگِآ بوٹ کھُدا ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
گھِرِ کھُونی ندی 'چ ساه, ساڈا
در تکدا بے-وساه ساڈا
ماں جِںداں گای..ن واه ساڈا !
کھںبھ ڈِّگے وِچ دِلگیر تھلاں
کُجھ وِچ پرواجاں تاا ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
رن بھارے جِںدڑی مُوک مِری,
دِن ڈُّبِآ, ارج ملُوک مِری,
ساه رگ وِچ کںبدی کُوک مِری,
اسیں اُسنُوں سِکدے تُر چّلے
جِس نال نجر سی واه ساڈا-
تُر چّلِاُں سهِر رُآ ساڈا۔
اّج تاج تے تکھت گُآ ساڈا۔
