-ا-
مُّڈھ کدیم دیآں گلیآں وِچ
مُڑ آایآں تِرکالاں۔
مَوت دے مےلے دے وِچ جُڑیآں
سدیآں بنّھ بنّھ پالاں۔
پیلے بوهڑ وِچ نے چھُپیآں
پاٹ گگن دیآں چھاواں۔
رُلے کھںڈراں دیآں آهٹاں دے
هَول جردیآں ماواں۔
ڈھّٹھیآں کھانگاهاں دے آںگن
روهیآں چولے سیون,
وّڈھِآں رُّکھاں دے دھُوڑاں 'چوں
هَوکے پاے سُنیون۔
سُںنجیآں نِںماں دے وِچ پھڑکن
کو مجلِس دے هاسے,
مُّڈھ کدیم دیآں گلیآں دے
راه جاون کِس پاسے ?
دھیمیآں دھیمیآں لُوںآں وےکھن
گھُمِ پُرانیآں جُوهاں;
ڈھُوںڈ ن سکیآں دھرتی دا من
ناجک گھُںمدیآں رُوهاں۔
کِس دے سُںنجے سّتھراں ساوےں
سپھاں وِچھاون روهیآں ?
سُول سُراهیآں اںدھ سمےں دیآں
مُوںه اّڈ رهِن کھلوایآں۔
سُّکے چھںبھاں دے ترسےوےں
دھا لّگن اسمانے۔
چِراں دے بھُّل چُّکے نے پںکھی
مںگُوآں نال ےرانے۔
اُّچے هُجرے دی موری 'چوں
'واج پُرانی سُندی;
کِّکراں ملھے, پھلاهیآں اَوهلے
اّگ روهیآں دیآں چُندی۔
تِرکالاں نُوں نیںگر بھولے
کھےڈ رهے گھر باراں۔
ورھِآں پِّچھوں گلی گلی وِچ
هاک اجنبی ماراں۔
مےرے بول تارِآں اَوهلے
بھَےا وِچ دُور کھلواے۔
سُںجھاں تّک گلیآں وِچ مَےنُوں
بےپچھان در ڈھواے۔
-ا-
راتاں نُوں کُجھ سمجھ ن پَےںدی
کلول راه کنّسوآں,
ناگ دا پِںڈا دےکھ ن سکیآں
تارا-ون دیآں لوآں۔
مُّدتاں پِّچھوں رُلِآ پَےںڈا
تن-من لاوے چوکاں,
اُجڑے راهاں 'تے پِّپلاں نے
پھےر بُلاایآں جھوکاں۔
پھاهیآں چُںمھ سبر دے راه توں
هاک پلاهاں ماری :
‘مےلِآں وِّچوں اُّٹھ کے چّلی
دھرتی دی سرداری۔'
کَوڑی نیںد روهیآں 'تے کِردی
بےپچھان سبھ هواے۔
تارِآں دا هڑھ ڈھُوںڈ ن سکِآ
راه مِرگاں دے کھواے۔
واٹ گُآچی روهیاےں مُڑ کے
تّکیآں سُّتیآں ناراں۔
گاڑھی گهِر 'چ مهِل بنااے
دُور گاے اسواراں۔
لا-مکاں پھِردَوساں دے رُوه
ٹھِلھ پاے کهِر دے پانی۔
کّچے گھڑے دے واںگُوں کھُردے
برهِمںڈاں دے هانی۔
گاڑھی گهِر ترےلاں مُّکیآں
سُّکِآ مَوت دا پِآلا,
اّپنا کَول نِبھا جاوےگا
رںگلے پَےر دا چھالا۔
اّدھی رات بِجلیآں اَوهلے
سبراں درد ن کُونے۔
سوهنی ڈُّب موای, تاں هونا
چڑھے جھناواں اُونے۔
چور دیآں پَےڑاں جِاُں چھل گاے
راج مےرے هر تھاوےں۔
کّچے گھراں دی جان گھےردے
باجاں دے پرچھاوےں۔
اُّچے هُجرے دی موری 'چوں
ڈُبدے تارے وےکھاں۔
مَےں تُردا تاں موڑن آ کے
سُبک اُڈارُو هےکاں۔
کّچے گھراں نے دامن پھڑِآ
بیتی اُمرا پاسے;
سُّکِآں رُّکھاں دے اُدرےوےں
وےکھن رُلدے کاسے۔
بھولے نَےن هون هَےرانے
رمج بےگانی مےری,
دُور چُلھِآں دے وِچ بلدی
اّگ پُرانی کِهڑی ?
بابل دیآں گلیآں وِچ مُڑ کے
جھُّل پُرے دیاے رُّتے;
کھاب جُگنُوںآں واںگُوں اُّڈ اُّڈ
وےهن اںنجانے سُّتے۔
-ا-
دھںمی وےلے دُور پِںڈ توں
لَے گاے سّجن پِآرے,
پهے دیآں رےتاں نُوں چُںمھدے
موه درِآ دے بھارے۔
سبج اّکاں 'تے جوبن کھِڑِآ
لںگھِآ نجر دے نُوروں;
وِس دے دُّدھ 'چ اںمرِت پايا
بالپنے نے دُوروں۔
پهے دیآں رےتاں وِچ مِلدی
کھےڈ پُرانی پُّگی,
تپووناں دی پری دی نَےں وِچ
چھاپ پُرانی ڈُّبی۔
موياں کاپھلِآں نے جیکُوں
چھُوه تارِآں دی لوِا,
پهے دیآں رےتاں وِچ مےرے
بهِ بهِ پاپ نے دھواے۔
مانسروور دے هںساں دی
'واج سُنی وِچ دھںمیں,
ٹھںڈیآں رےتاں وِچ وِچھاون
کھاب هجاراں کںمی۔
-س-
مُڑ کے سِکھر دُپهِراں آایآں
مَےں هُجرے وِچ کّلا۔
ڈُّب گِآ مُڑ نُور دے هڑھ وِچ
تپووناں دا چھّلا۔
اُّچے هُجرے دی موری 'چوں
کَون اَوه جلدے, دےکھاں۔
سُولاں بَےٹھ پروون پایآں
ولیآں دیآں هّتھ-رےکھاں۔
اُلر پایآں ڈھوکاں دے سِر 'تے
بلدیآں روهیآں موڑاں۔
پاک هرپھ دے سبھ سوهنے بُّت
'واج پوے تاں توڑاں۔
لسکر لَے ٹِّبِآں 'تے چڑھِآ
وا ورولا جھّلا,
سُورج دے ول اُّڈ اُّڈ جلِآ
کِسے رکان دا پّلا۔
رُوه درماںدے اُّٹھ کے سُنیآں
بھولیآں پرے آواجاں۔
رُّکھ جِمیں دے چُںمھن آایآں
پھلک دیآں پرواجاں۔
جےٹھ مهینے پیاے چھبیلاں
بّچِآں دا ِاک مےلا۔
درِآواں توں وِچھڑِآں دا
راه پُّچھدا کُای بےلا۔
رُوه درماںدا اُٹھ اُٹھ پیوے
ٹھںڈھیآں جین چھبیلاں;
بھرے پِآلے بالپنے دے,
اجے ن پّکیآں پیلاں۔
اّدھ-بھرے پِآلے نُوں چُّک کے
ِاک بال سرماوے,
دُور مهین سبنماں اَوهلے
نجر هُسین لُکاوے۔
جےٹھ مهینا جل بل پَےںدا
تُوں کِس بُوںد نُوں تّکےں ?
نِّکی جِںد وِچ ولیآں دے جاں
سُپنے ساںبھ ن سکےں۔
کی تُوں تھلاں دیآں ٹّلیآں وِچ
اُجڑی دھڑکن پھولےں,
وّڈ-وڈےرِآں دے راه بھُّلے
اّتھرُو دے وِچ گھولےں ?
دھرت دے گھُںڈ نُوں چُک چُک وےکھےں
ڈُوںگھیآں ڈُّبیآں ےاداں ?
نَےں هںجھُوآں دی تھلیں وگاای
بھُر بھُر آدِ جُگاداں۔
کی تُوں دھر دا اسل پچھانے
دُور کِتے وِچ روهی ?
کّچے گھراں دے بُوهِآں اّگے
'واج کنک دی کھوای ?
رمج ابول جهی وِچ گلیاےں
کی کوای بول چھُپاوےں ?
سُّکِآں رُّکھاں نال چِراں دی
ساںجھ نوےلی پاوےں ?
کی تُوں 'واج سُنے کُای اّپنی
وِچ دُرےڈے رُّکھاں ?
تےری نجر چ بھےد لُکااے
کاپھلِآں دے دُّکھاں۔
اُمرا دے سُںنجے ترناپے
بکھس کِرن ِاک مَےنُوں۔
موه لِآ ِاس دھرتی اُّتے
کِس سُورج نے تَےنُوں ?
نوٹ: بھاگ-ا اتے بھاگ-س وِچ سکُںتلا
دی مُںدری گُآچن دا سںکےت هَے, جدوں کِ
نُوه دا هڑھ وکت دے بلوان هنےرے دا
پرتیک هَے۔
