تویاے تّتی تِّکھی هو جا
تَےنُوں تر کے
پرلے پار جرُورت جانا
جِّتھے اّج دَےںت دا ٹھانا
اَوس دَےںت نُوں
تّتے تِّکھے وےگ 'چ هی ےاراں مِلنا اے
پرسوں پروانا آيا سی : دَےںت پِآسا
بھلک دُپهِرے
اےس توی نُوں ڈھاای چُلیآں وِچ پی سُٹنَےں
لیک مهین جِهی پانی دی
دوجکھ-اّگ وِچ بھُنّ دِآںگے
نکسے اُپر واهی کالی ساهی دی ِاه رےکھا
مےٹ دِآںگے
کلھ نُوں کِسے سِآن نهیں سکنا
اےتھے کدے ندی وگدی سی
اپنے وےليوں رتا پچھڑ کے
دَےںت آيا سی
نال آپنے اپنی دوجکھ اّگ لِآيا
آدم-پانی آدم-پانی کردا کردا
تےرے واںگُوں اسیں وی تویاے
تّتے تِّکھے
اُس دی جیبھ لمکدی پِآسی
کتر لای پوٹا دو پوٹے
سِر توں پَےراں تیک اساڈی اّگ وِچ نھاتا
پلٹ گِآ اُه هااے پانی پانی کردا
تھاں پرتھاوےں اّگ نُچڑدی چھڈ گِآ اُه
رستے دے سبھ کںکر پّتھر بھُّبل هواے
اج اُس دا پروانا آيا
ندیاَوں پرھاں مُهبتی وِتھ 'تے
ساڈی سڑک جو تِّکھی تورے نِت وگدی اے
کهِںدَے اُس نُوں چھّلی واںگُوں مَےں چب جانَے
نںگا تُّکا توڑ بھنّ کے ِااُں سُٹ دےنَے
بںجر بےآباد جگھا جِاُں
کھِلرے پُلرے ٹِّبے هواے
بھلکے کِسے پچھان نهیں سکنا
اےتھے کدی کوای لاںگھا سی
واںگ پهاڑی نالے وگدا
تِّکھی تورے ادھواٹے هی رنتّتے وِچ
اَوس دَےںت نُوں مُڑ کے مِلنَے
اسیں اَےںتکی اُس دے مُوںه 'چوں
دںد اُدھارے توڑ سُّٹنے
تویاے تّتی تِّکھی هو جا
تَےنُوں تر کے
پرلے پار جرُورت جانا
