نانا آکھدا نام دے جپن والے, سُّکھ لوک پرلوک مےں پاِا لَےںدے۔
پَےسا دھرم دا بَےںک جمھاں کیتا, نوٹ پاس درگاه 'چوں جاِا لَےںدے۔
پرودگار دے هَے کاشتکار سوای, جِهڑے دھرم دا کھےت بجااے لَےںدے۔
کرم جِنھاں دے دھُروں سوےلڑے نے, بِناں ِالم ترّکیآں پاِا لَےںدے۔
هار دےںودے لےکھ نسیب جِهنُوں, گھر-گھر وِچ پھِرن گوااے لَےںدے۔
داتے دان کردے دےاوان هوکے, کھاںدے پھےر جاں کِسے کھُلاِا لَےںدے۔
رّب کرے مُراد جے ِاک پُوری, پھےر واشنا هور ودھاِا لَےںدے۔
هُںدے نهیں منجُور درگاه اںدر, بِناں نام توں جِهڑے ساهِ لَےںدے۔
جِهڑے اّج بںدے جِںد جیںودے نے, کوای روز جهان توں واِا لَےںدے۔
وِّچھڑ گاے مشُوک ملُوک جِنھاں دے, روِا-روِا کے نَےن گواِا لَےںدے۔
سّچی اُهناں دی هُںدی پریت لوکو, جِهڑے سِر دے نال پُجاِا لَےںدے۔
چھّڈ دےن تدبیر فکیر ساایں, منّ رّب دی ِاک رزاِا لَےںدے۔
گُناهگار بخشاںودے اَوگناں نُوں, گّل پّلڑا مُّکھ مےں گھاِا لَےںدے
چںد جِنھاں دا پرماتما دِآ سِںگھا, اّکھاں واںگ چکور دے لاِا لَےںدے۔
