نانا نِکڑی اُمر ستسںگ کریاے, تاں پھِر رںگ سریر نُوں آںودا ای۔
نِّکی لگر نُوں چڑھےگا پِاُںدے پِآرے, وّڈی هوای نُوں پِاُںد نا آںودا ای۔
بال اُمر دھرُو نے بھگتی کیتی, اُّچی پدوی مُکت کو پاںودا ای۔
جِهڑے دھرم توں جان کُربان کردے, رّب تِنھاں نُوں پُوریآں پاںودا ای ۔
کیتی بںدے دی بںدا نا رّکھ سکے, سچا ساهِب کدوں اٹکاںودا ای۔
دھرم بیجنے دی جِهڑی اُمر هَےسی, کںماں کھوٹِآں وِّچ لںگھاںودا ای۔
بالک اُمر گُآںودا کھےلنے مےں, چوبر هوِا تا کام ستاںودا ای۔
اّٹھ پهِر غافل بد نزر جھاکے, دھیآں بےٹیآں روز تکاںودا ای ۔
هويا برِدھ پر بُّدھ نا اجے آای, نِںدا چُغلیآں نِّت کماںودا ای ۔
روماں کالِآں توں هواے وال چِّٹے, تدوں رںگ سریر وٹاںودا ای۔
بِناں سوٹيو تُرن مهال هويا, نهیں بَےٹھکے اُٹھِآ جاںودا ای۔
بُّڈھا هوِاکے اُکھڑے دںد داڑاں, کھان پین دا سُآد نا آںودا ای۔
رس جیبھ 'چوں نَےن ’چوں جوت گھٹگی, سِر کےلِآں واںگ هِلاںودا ای۔
باهلے دھن والا تاڑے پُّتراں دے, پاٹے کپڑے پِآ هںڈاںودا ای۔
نُوںهاں پوترے گھُوریآں وٹدے هَےں, مُّکھو آکھدے کِآ ستاںودا ای۔
سِر جھُولدا رُوپ بےشکل هويا, تُرے ناٹ دا ساج جِاُں آںودا ای۔
بابے ڈَےن دا نُوهاں شکینناں دا, درشن کرن نُوں چِّت نا چاںهودا ای۔
برِدھ هواے نُوں لگدے روگ سارے, تھُّک-تھُّک کے ڈگا گُآںودا ای۔
دےوا سِںگھ جدوں مر گِآ بابا, سارا کوڑماں شُکر مناںودا ای۔
