مَےں ندی مَوسمی, ساگر تُوں,
مےری مںجِل تَےنُوں پااُنا هَے۔
کدے سُّک جانا, کدے وگ پَےنا,
تےرے هّتھ مےرا هونا هَے۔
کدے پّتھر هاں, کدے پانی مَےں,
مےرا رُوپ جِاُں تےرا کھِڈَونا هَے۔
مَے هو کے وی, تےری هوای نا,
بس اےسے گّل دا رونا هَے۔
جد لُو دُّکھاں دی اّگ ورگی,
مےری جِںد ولںُودھر دھر جاوے۔
تُوں بّدل بن آ وردا هَےں,
مےرے تن دی جھولی بھر جاوےں۔
جِس دِن تُوں کھُّل کے برس گِآ,
هَے هڑھ ِاسکے دا آ جانا۔
"مںڈےر" توڑ کے نّکے, بنّھا نُوں ,
بّس تےرے وِّچ سما جانا۔۔
