نهیں جے ارتھ هی سمجھے, سپھے پلٹن دا کی پھاِادا ۔
کُلی واںگر, کِتاباں رات دِن چُّکن دا کی پھاِادا ۔
جدوں دّسن, سِتارے, پھُّل, بّچے, مُسکرايا کر,
بِنھاں متلب, سوےرے سِور وِّچ هّسن دا کی پھاِادا ۔
نا ِاه رُّکھ نُوں, نا رُّکھ ِاسنُوں هی هُن مهِسُوس کر سکدَے,
جھڑے پّتے نُوں, مُڑ ِاس رُّکھ ‘تے ٹںگن دا کی پھاِادا ۔
هَے مسجِد وی, هَے مںدر وی, تےرے اںدر گُرُو-گھر وی,
تاں اُسدی بھال وِّچ, پھِر در-ب-در بھٹکن دا کی پھاِادا۔
مےرا ِاه جِسم, مُردا رُوه دا تابُوت هَے جیکن,
کِسے تابُوت نُوں, تابُوت وِّچ رّکھن دا کی پھاِادا ۔
نهیں جے گھر نُوں رُسنانا, نهیں جے راه دِکھلانا,
نهیں سوچاں نُوں چمکانا, تاں ِاس چانن دا کی پھاِادا ۔
هَے کردا ونج جے مجهب, تراجُو آستھا دا پھڑ,
تے بُّت, وّٹے نے تولن نُوں, تاں پھِر پُوجن دا کی پھاِادا ۔
