نهیں نهیں
مَےتھوں نهیں تر هونا
ڈُوںگھا اےڈا وِشال ساگر
بهُت لںبا هَے پَےںڈا
مےری مںزِل بهُت دُور
دوهیں پاسیں جان نُوں نا کهو مَےنُوں
ِاه نهیں هو سکنا مےرے کولوں ِاکو وےلے
نانک دے راه ورگے رستے ٹولدا
کوای جادُوگر نهیں هاں
مَےں پَےراں هےٹھ دےکھِآ هَے
هر پاسے پُرانے هی راه جا رهے سن
مَےں نواں هور راه لّبھ رِها هاں
جِّدھر اجے کوای وی نهیں گِآ هَے
راهیآں پِّچھے کی ٹُرنا
بنے راهاں 'تے کی جانا
زرُوری هُںدے نے نویںن رستے لّبھنے
مارگ بنااُنے توتلے کّل لای
نویں پےٹِںگ اُسارنی رںگاں 'چوں
کھِچنی کوای پّکی لکیر
نِرپّکھ جےها پھَےسلا لِکھنا
ِاس توں نِّکی اُمر والا دااوا
مَےں هور نهیں کراںگا
جے پّباں هےٹھلے گھاه نُوں هی نا پچھانِآں
مِّٹی نا چُںمی نوےں راه دی
پهِنِآ نا نِّت نواں اںبر
پیتا نا درِآ ِاکو گھُّٹے
سِآنِآ نا هر سوےرے نِکلدا سُورج
تاں کِهڑی زِںدگی دی پرِبھاشا
کِهڑے دُکھاںت دا ورنن
کالے هو جانگے رُّکھاں دے سارے پّتے
کِر جانگے چمکدے رهِںدے وی سارے تارے
جے ِاںج هويا سوےرا
مَےں آپنا هر کدم
نوےں دِن نوےں راه لای راکھواں رّکھِآ هَے
پهِلے دِن والی مےری مںزِل نهیں رهِںدی
وّکھرے راهاں تے هی نوےں رُّکھ ٹّکردے نے
نویںآں ڈالیآں تے هی لّگے بےراں نُوں
چُںمدے نے گانی والے توتے
رهِمتاں وسدیآں نے پھُّل کھُشبُوآں دے رُوپ دھار کے
واپس آاُن لّگا وی
هور راه 'تے پرتاںگا
پُرانے رستے وّل نا اُڈیکيو
کوشِش کیتی کِ دوںهیں پاسیں نا جاواں
دو نالوں ِاک مںزِل هی چںگی
وّکھرا راه نِوےکلی ےاترا تاں هَے
دو بےڑیآں نهیں کدے پار لااُںدیآں
سُورج نال مُلاکات رّکھنی هَے تاں
اسمان وّل تّکنا پوےگا
تارے چُگنے نے تاں پھولنے پَےنگے بّدل
