ننّا کهے نا ِالم تے امل کردے, پڑھ-پڑھکے مگز کھپان والے ۔
گِآن-گوشٹی تے دھنی وِدِآ دے, وےد وِآس نُوں پرھے هٹان والے ۔
اُتوں نےک نا دِلاں دے بھےد دےںدے, داهڑی شےخ دی کرم شَےتان والے ۔
اَےب کایآں دا بول کے زاهر کردے, وِّچوں آپنے اَےب چھپان والے ۔
مںدے کرم کردے گُناهگار پاپی, اُّتوں جاپدے دھرم ایمان والے ۔
اےتھے جاپدے ِاه بھِشتی لوک ےارو, اّگے هاویآں دوزکی جان والے ۔
سُنکے رّب دے هُکم نُوں غَےر-مُسلم, مومن مّکر دے نال کهان والے ۔
نهیں ِالم-کلام تے امل کردے, اَےوےں پڑھدے هرف کُران والے ۔
بّگے بگلِآں واںگراں جاپدے نے, وِّچوں مّچھیآں-ڈّڈیآں خان والے ۔
بول کوِال سمان سُناںودے نے, وِّچوں کاگ نے گںدگی خان والے ۔
آپ نال پِآس دے جل مواے, دُوجے تاایں جو آب پِلان والے ۔
اُتوں دھار دے رُوپ نِتانِآں دا, لاںدے تان نے خُدی گُمان والے ۔
سِر تے جھںڈ پاکھںڈ دا دھار لَےںدے, رّب ےاد نا سادھ سدان والے ۔
آپ دھارنا رهِت دُاَےت بادی, مُکھوں گولڑے گِآن چلان والے ۔
تِآگی آکھدے اَےب شرّای پںجے, روزا رّکھکے دُگنا کھان والے ۔
وِچوں وےکھیاے جیو دے جیو بَےٹھے, برهم اّسمی کهِن کهان والے ۔
مُکھوں کَےهن الّکھ نُوں لّکھ بَےٹھے, وِچوں بھےت نا رّب دا پان والے ۔
کهِن جِّت گاے باجیآں هار بَےٹھے, بنے سُورمے کَےر جهان والے ۔
اُداسین جهان توں جاپدے نے, گھر بار تے وتن مکان والے۔
کارُوں دےس دے مُلک دے آدمی هَےں, جھُوٹھ ماردے کهِن جپان والے ۔
وِچوں هینڑی جات جُلاهِآں دی, پےش پهِندے مُگل پٹھان والے ۔
چِّت چاهُںدا ِانھاں دے هو رهیاے, جےکر سُنیاےں سُکھن زبان والے۔
نهیں پاس هتھِآر سمان کوای, رّکھ هَوںسلے جُّدھ مَےدان والے ۔
وِچوں گںدگی جهی بدبُو آوے, بن بَےٹھدے اتر دُکان والے ۔
تّتکال هی چال پهِچان جاںدے, جےهڑے پارکھُو پرکھ پچھان والے ۔
لّکھاں گُرُو بن بَےٹھدے چےلِآں دے, نهیں رّب دی شکل دِکھان والے ۔
نهیاَوں گوجھ گِآن دا بودھ هويا, مِلے وِّدےا بهُت پڑھان والے ۔
لّکھاں مِلے ماشُوک نے کھُلک والے, نهیں لّگیآں دِلوں بُجھان والے۔
ےار سّچ دے سُکھن سُنان والے, هم نهیں نِںدِآ کرن کران والے ۔
پُورن پُرکھ هم سّچِآں سادھُوآں توں, لکھ لکھ وار سدّکڑے جان والے ۔
دھنّ دھنّ سادھُو دھنّ دھنّ سادھُو, ساڈے وِّچھڑے ےار مِلان والے ۔
دُوروں دےکھ هم بھےکھ بھگوان جی دا, هّب بنّھکے سیس نِوان والے ۔
دےا سِںگھ تُوں سبک پکاِا چھّڈیں, وےلے آوسنگے ِامتِهان والے ۔