مَےں هاں نشےڑی پُّت ماں دا, تے مَےنُوں مان آ ...
نشے کرنا مےرا کںم, چِّٹا مےری شان آ ...
هر ترھاں دا مَےں نشا کردا, گھر دِآں توں نهیں مَےں ڈردا ...
دھیآں بھَےناں چھےڑن دے لای, جردا لا موڑاں 'تے کھڑھدا ...
جے کِسے کُڑی نے مَےنُوں نا کیتی, تےزاب دی بوتل مَےں کھولھ لای ...
ِاکّلی مِلی تاں بلاتکار کرُو, ِاّزت کِسے دی شرےآم پھرول لای ...
مَےنُوں کِسے دا کوای ڈر نهیں آ, مَےں کھُّلھا شےر بن کے گھُںماںگا ...
سماج نے دِّتا هّک چُنّیآں رولن دا, مےری سرکار دے هّتھ مَےں چُںماںگا ...
چِّٹا مِلدا مَےنُوں هر دُکان 'تے, گھرے سمان وےچن نُوں بهُت آ ...
چاهے ماں روکے چاهے باپ مےرا, مےرے هّتھوں لِکھی اُسدی مَوت آ ...
مَےں جے سُدھرنا چاهواں وی, ِاه سماج شَےری مَےنُوں نا ِاک مَوکا دِںدا ...
مَےں هاں نشےڑی پُّت ماں دا, مَےنُوں ماں ورگا نشا نا دھوکھا دِںدا...
