نَوں سُفنے

چڑھدے سُورج دا سںدھُوری رںگ 

مِّٹی دی خاموشی گھُل گِآ 

دھرتی اتے اںبر دا گںدھرو هويا !

ٹِک ٹِک ٹِک 

سماں تُرِآ,

سِّپی نیںدروں جاگ پای-

اُس دے رُوپ دے گھُںگرُو چھنکے

بیج نے اںگڑاای لای

اُس دی دھُنّی هےٹھاں هلچل هوای-

اُس نے سِلاایآں چُّک لایآں 

تے کوای گیت بُنن لّگی! 

گھُرے در گھُرے

اُس نے نَوں سُفنے بُنے!

دسواں سُفنا 

اُس نُوں جد آيا 

جھولی وِچ ِاک موتی تھِآيا

آپنی پُوری هستی نال اُسنے 

سِرجنا دا ِاک گیت گايا! 

لوریآں گُنگُنااُںدی اُس دی هر رات

سینے اُس دے 'چوں سِںمدا اںمرِت

پُورے چنّ نال بھر جاںدی اُس دی پرات!

وِسمادِت هو اُه سُفنے نُوں تّکدی 

ساری کاِانات اُس دی جھولی 'چ 

کھِڑ کھِڑ هّسدی !

جد تّک 

چڑھدے سُورج دا سںدھُوری رںگ 

مِّٹی دی خاموشی گھُلےگا  

برهِمںڈی اُورجا 

کِنکے سِمٹےگی 

سِّپی دے گربھ جا اُترےگی 

ماں سِلاایآں چُّکےگی

گھُرے پااےگی 

سُفنے بُنےگی 

پیڑا سهےگی 

لوریآں گااےگی!

📝 اک ترمیم دی درخواست کرو