اُه دِلکش هَے; بِگانے شهِر نُوں وی جچ گِآ هونَے۔
تے جاں پھِر شهِر خالیپن ‘چ اُسدے رچ گِآ هونَے۔۔
جدوں وی پرتِآ واپِس کدے تاں پرکھنا پَےنَے,
نا اَےوےں سمجھ لَےنا کِ اُه سابت بچ گِآ هونَے۔۔
فکیری تاں پکا سکدی هَے آپنی بھُّکھ دا لاون,
ےکینن کاٹھ پرشادا وی اُسنُوں پچ گِآ هونَے۔۔
جے وِّتھاں -کھُوںجِآں ‘چوں بھالدا رهِںدا هَے مُسکنیآں,
تاں کملے دا نا هالے جین دا لالچ گِآ هونَے۔۔
تُسیں کیکر نِکھےڑوگے بھلا آدےش توں اںکُش,
اُه کوِتا دی ترھاں هّڈاں ‘چ اُسدے رچ گِآ هونَے!
