اُه هّسدی تاں
پھُّل کھِڑدے مهِکدے
اُه نّچدی تاں
اَوهدیآں گِّلیآں چِّٹیآں
بدنام بّدلیآں گھٹاواں 'چوں
کاتراں چ چنّ وی جھاکدے
نّچن لّگدے
پهاڑاں نُوں
کںبنی چھِڑن لّگ جاںدی سی
جدوں اُه وال چھںڈدی
بنےرے کول کھڑھ کے
اُه مدھُر ڈُّبدا سںگیت سی
جھناں دیآں ول کھاںدیآں لهِراں وِّچ
دُّدھ چِّٹیآں بّگیآں
کلاایآں 'تے کھےڈدیآں گااُںدیآں
اُهدیآں وںگاں وی نشِآ جاںدیآں
وِشیار پھُںکارے ماردے سن
جدوں اُهدیآں جھاںجراں دی چھنکار
کھُوںکھار هو گُوںجدی
ترسدے اُنیںدرے راتاں دے پل سی اُه کُڑی
پِںڈ مےلِآں چ پھِردے
گبھرُوآں دیآں پلکاں دے
هُسن سباب دی تواریکھ سی اُه
کنےراں السی دے پھُّلاں تے ٹهِکدی
مںڈرااُںدا
پھُّلاں نال لّدیآں اناراں دیآں ڈالیآں ورگا سںسار
نغما رںگاں دا
رُّت اُهدے آاے اںگاں تے اںگڑاایآں دی
نهورا اُهدی ِاک-ِاک ادا چ سی
