اُه کهانی نا چھےڑ
اُهدی گّل وی نا کریں
ِاس وےلے
ِاهو جےهیآں
کتھا کهانیآں دے جکھم
اُمراں نُوں لّگ جاںدے هن
مُهّبت نے کی دِّتا کِسے نُوں
وِےوگ دیآں تکدیراں توں بگَےر
رِسدے پھّٹ سِرانھے رّکھ کے
کِهڑا جیوے
ِاه جکھم نا جِاُن دےن
نا مرن
ِاه کهانی وی سّچی هَے
تے ِاهدے پاتر وی
جِس دیآں پیڑاں تے تنهاایآں نے
تباه کیتا
چھّڈِآ نا هووے جِاُون جوگے
ِاهو جِهے هادسے چ
دِل ِاس ترھاں ٹُّکڑے ۲ هُںدا هَے
کِ کدے پھِر جُڑدا وی نهیں
مَےنُوں دّسدے هو
پِآر دی پرِبھاسا?
ِاهنے کُّجھ نهیں پايا
کِسے دے نسیبیں
وسدا نا کِسے نُوں رهِن دےوے
ےاراں دے سهِر وِچ رهِنا
تے ِاّک دُوجے نُوں بُلااُنا وی نا
تے نال نپھرت دے تیر وی کھانے
سَوکھا نهیں هُںدا
اُه گھڑیآں پل
جِس نے بِتااے هون
اُهی دّس سکدا هَے
کِ اّکھاں نال کی بیتی هواُو
تے ساه کِنّی وار
اّکھاں میٹنو بچے هون
کدے آرام نهیں کرن دِںدیآں
دِل دیآں ِاه گهِریآں سّٹاں جِںدگی بھر
سارِآں دے ساهمنے
کِسے نے دِل چُرايا هووے
تے پھِر اُه دُور چھُپ جاوے
کی کوای چھوٹی جِهی گّل نهیں هُںدی
هوا ٹھںڈی چلدی هووے
تے کِسے دی ےاد آ جاوے
اَودوں نا رويا جاںدا هَے ِاکّلِآں
نا جکھم هی وِردے نے هںجھُوآں کولوں
کِسے دی کوای ےاد بھُلاوے
تاں کِس ترھاں
دِل نُوں کهِںدا هاں
تُوں رويا نا کر
من نا کھراب کر آپنا
اپھسوس دی گّل هَے
کِ بهُت سارا
لںما سماں برباد هويا
دِل دیآں سّٹاں
کد آرام کرن دِںدیآں هن
لُّٹن دا کارن نا پُّچھ
سّبھ دے ساهمنے
تُوں هی سی جِسنے چَےن کھوهِآ
نیںد گُآای راتاں دی
جدوں وی کهانی چھِڑےگی
وِچ تےرا هی نام هووےگا
