اُه رِشتے هور هُںدے هن
جِنھاں وِّچ بھٹک جاںدے هن دُّدھ چِّٹے دِن
تے مّکھن ورگیآں کُولیآں راتاں
جِنھاں وِّچ ساوا گھاه لےٹن لای هُںدا هَے
جاں بںباں نال جھُلسن لای
جِنھاں وِّچ ِانسان راجا هُںدا هَے جاں پشُو
آدمی کدے نهیں هُںدا
اُه رِشتے هُںدے هن : پتھر 'تے کھروچی هوای چِهرے دی پهِچان
ڈھِّڈ دی کُںڈی 'چ اڑے هواے جںگالے سںگل
چھاتیآ تے گِرجھاں ورگے جھپٹدے اهِساس (ارمان)
ٹُّٹی هوای پںجالی واںگ سِرف بالن دے کںم آاُدےں هن اُه رِشتے
اُه رِشتے
جِنھاں وِّچ کوای بھیڑ کُربلااُںدی هوای دلدل لگدی هَے
جِنھاں وِّچ شرارتاں کردے هواے بّچے نرک دا درِش دِسدے هن
جِنھاں وِّچ اُٹھدی جوانی هکُومت لای وی آفت هُںدی هَے
تے ماپِآں لای وی
جِهناں وِچ گوڈِآں توں اُّتے
تے گردن توں تھّلے هی هو جاںدا هَے مُکںمل اَورت دا جِسم
اُه رِشتے جین جوگی ِاس پوِّتر دھرتی 'تے
مارکھورے ساهناں دی اُڈاای هوای دھُوڑ هُںدے هن
اُه رِشتے هور هُںدے هن
ِاه رِشتے هور هن, جو بھوگے جاںدے هن, اجے سمجھے نهیں جاںدے
ِاه رِشتے سِسکدے هن گھاه دی پںڈ کھوتن لای
آڈاں وِّچ خرگوش واںگُوں لُکے هواے گھاهیآں
تے ٹوکا پھےردے اُس رون هاکے جّٹ دے وِچالے
جِس دا بار بار رُک رِها هَے رُّگ
ِاه رِشتے چیکدے هن
مںڈیآں وِّچ کنک سُّٹن آاے
مُوںه جهے ...بَےٹھے اُنھاں کِساناں وِّچ
جو نال دے نُوں ِاه نهیں پُّچھدے
کِ اگلا مّلیآں توں آيا هَے کِ تلوںڈیاَوں
پر اُنھاں وِچلی اُداس چُّپ پُّچھدی هَے
پُڑیآں 'چ وِکدی رسد کِس ترھاں ڈکار جاںدی هَے
بّدلاں نُوں چھوںهدے بوهل... … …
