اُه تِڑکے کھاب ساگر دے هوالے کر هی نا جاوے ۔
کِتے شیشے دے گھر اںدر ِاه مچھلی مر هی نا جاوے۔
ِاه دِل وِچ موه دا تُوپھان پُورے وےگ وِچ وگدَے
ِاه درِآ ٹھےس لّگن 'تے, کِتے اُّتر هی نا جاوے۔
ِاه اُونا هی رهے تاں آس رهِںدی هور بھرنے دی,
مےری بےتاب رُوه دا هُن پِآلا بھر هی نا جاوے ۔
اُه کھُشیآں کھےڑِآں وِچ تاں سدا هی نال تُرِآ سی
مُسیبت دےکھ کے مےری, اُه کِدھرے ڈر هی نا جاوے ۔
بڑا شترںج دا ماهِر سدا چلدا رهے چالاں
ِاه بازی ِاشک دی آکھِر'تے آ کے هر هی نا جاوے
