اُه آ رِها هَے
اُه آوےگا
اُس دے هّتھ بںدُوک هووےگی
جِس نُوں اُه مدھُر-راگنیآں دا ساز کهِںدا هَے
جلاوتن بولاں نُوں اُنھاں دا وتن مِلےگا
ِاّک نهیں
دو نهیں
کِنّے هی وِاتناماں وِّچ
ِاه گّل
اّج رات بَونے چنّ نے
تھّکی هوای پاِال نُوں دّسی
ِاس وِشواس نال-
کِ اُه اُّچیآں چِمنیآں نُوں بَونا کر کے چھّڈےگا
کِ اُس دی پَےچھڑ ِاه سُنےها لَے کے
اُس دے رِشمای کنّاں تّک خُد چل کے آای هَے
کِ اُه پھرِشتا اُس پڑاا 'تے هَے
جِّتھوں نزر دّس نهیں سکدی
کِ کوای آاُںدا هَے جاں جاںدا هَے
تے کِسے دی آمد دا بھرم
بندا تے ٹُّٹدا هَے
(تاں) پاِال 'چ چھنکدیآں
اُّلُو دیآں اّکھاں نے
جھٹ اُس باز دا سُپنا چِتوِآ
جِس دے ِاّک هّتھ تیراں دا گُّچھا هَے
ِاّک هّتھ هری-کچُوچ کِسے رُّکھ دی ٹاهنی
تے جِس دے پراں تے جڑے هواے پںجاه سِتارے
پر اسیں
جو اُس دی پَےڑ دی مِّٹی 'چوں اُّگے پھُّل هاں
اُهدا ِاںتزار بھُّل بَےٹھے
تے بادباناں 'تے خُد لِکھکے اّکھر
سونے دے توتے پاسوں
ِاه اکھوااُںدے رهے :
"سمُںدر نّچ رِها هَے,
ِاهدے وِّچ چھال نا مارو۔"
ساتھوں چوری
توتے نے کای وار لهِراں توں پُّچھِآ :
مُرگابیآں نُوں کِسے نے ترنا سِکھايا هَے?
لهِراں هّسدیآں تے دّسدیآں :
مُرگابیآں نُوں کِس ترنا سِکھايا هَے?
اُه آوےگا
بھوِّکھ ساڈے کدماں 'چ هووےگا
سرپھروشی دی تمنّا
اگاںه تُرےگی…
(مای ۱۹۶۹-'کَون نهیں چاهےگا وِّچوں')
