اُهدا وےکھنا, مےرے لای جِںدگی ورگا سی,
کِسے دُکھی دِل نُوں مِلی کھُسی ورگا سی۔
مِّٹھی جِهی مُسکان اُهدی, دِل نُوں ڈںگ گای,
اُهدا هّسنا پھُّلاں دی کومل نرمی ورگا سی۔
مَےں اُهدے وّل, اُه مےرے وّل, بّس وےکھدی هی رهی,
ِاه سِلسِلا اجیب جِهی بےسرمی ورگا سی۔
سوچدا ساں, کدے مُهّبت دا ِاجهار کراںگاں مَےں,
پر مےرا پھَےسلا وی تاں پوه دی گرمی ورگا سی۔
اُسنے کھُد ِاجهار-اے-ِاسک کِاں نایں کیتا,
ِاهو سوال مےرے لای بھاری سِردردی ورگا سی۔
اُهدا تُر جانا, مےری جِںدگی توں بڑی دُور کِتے,
مےرے لای ِاه مَوت جِهی گمی ورگا سی۔
کھَےر! جُّگ-جُّگ جیوے هُن, اُه جِّتھے-کِتے وی هووے,
سِّدھُو' ِاه هِزر تاں کھُدا دی مرجی ورگا سی۔
