مےری مهِبُوب , تَےنُوں وی گِلا هونا مُهّبت 'تے
مےرے خاتر تےرے اّتھرے جےهے چاواں دا کی بنِآ
تُوں ریجھاں دی سُوای نا' اُّکریآں سی جو رُمالاں 'تے
اُنھاں دھُّپاں دا کی بنِآ, اُنھاں چھاواں دا کی بنِآ
کوی هو کے کِّداں ان-پڑھی چھّڈ جاںدا هاں
تےرے نَےناں دے اںدر لِکھی هوای ِاکرار دی کوِتا
تےرے لای راکھوےں هوٹھاں 'تے هَے پّتھرا گای اڑیاے
بڑی کَوڑی , بڑی بےرس, مےرے رُزگار دی کوِتا
مےری پُوجا , مےرا ایمان, اّج دووےں هی زکھمی نے
تےرا هاسا تے السی دے پھُّلاں دا رُمکدا هاسا
مَےنُوں جد لَے کے تُر جاںدے نے, تےری کھُشی دے دُشمن
بڑا بے-شرم هو کے هّتھکڑی دا ٹُنکدا هاسا
تےرا بُوها هی هَے پر جِس تھاں جھُّک جاںدا هَے سِر مےرا
مَےں بُوهے جےلھ دے تے سّت واری تھُّک کے لںگھدا هاں
مےرے پِںڈ وِچ هی سّتِآ هَے, کِ مَےں وِچھ-وِچھ کے جیداں
مَےں اّگيوں هاکماں دے, شےر واںگُوں بُّک کے لںگھدا هاں
مےرا هر درد ِاّکو سُوای دے نّکے 'چوں لںگھدا هَے
لُّٹِآ امن سوچاں دا, کتل هَے جشن کھےتاں دا
اُه هی بن رهے نے دےکھ تےرے هُسن دے دُشمن
جو اّج تیکن رهے چردے, اساڈا هُسن کھےتاں دا
مَےں مل مل, کے ترےلاں کنک پِںڈا کُوچدی دےکھی
مےرے تّکن 'تے اُس دے مُّکھ آاُںدی سںگ نُوں تّکِآ هَے
مَےں وگدی آڈ 'تے وِچھدی تّکی هَے دھُّپ سُورج دی
مَےں راتیں سُّتِآں بِرچھاں نُوں چُںمدے نُوں تّکِآ هَے
مَےں تّکِآ هَے دھرےکاں دے پھُّلاں 'تے مهِک گااُںدی نُوں
مَےں تّکِآ هَے کپاه دے پھُّٹاں وِچ ٹکسال ڈھلدی نُوں
مَےں چوراں واںگ گِٹمِٹ کردیآں چرھیآں نُوں تّکِآ هَے
مَےں تّکِآ هَے سرھوں دے پھُّلاں 'تے تِرکال ڈھلدی نُوں
مےرا هر چاا ِانھاں پھسلاں دی مُکتی نال جُڑِآ هَے
تےری مُسکان دی گاتھا هَے, هر کِرسان دی گاتھا
مےری کِسمت هَے بس هُن بدلدے هواے وکت دی کِسمت
مےری گاتھا هَے بّس لِشکدی هوای کِرپان دی گاتھا
مےرا چِهرا هَے اّج تلکھی نے اےداں کھُردرا کیتا
کِ ِاس چِهرے 'تے پَے کے چاںدنی نُوں کھُرک جهی چھِڑدی
مےری زِںدگی دیآں زهِراں نے اّج ِاتِهاس لای اںمرِت
ِانھاں نُوں پی پی مےری کَوم نُوں هَے سُرت جهی چھِڑدی
