اُهدی خُشبُو جد وی آوے دِل دے سُںجھے وِهڑے۔
رّج رّج ِاشک دھمالاں پاوے دِل دے سُںجھے وِهڑے۔
کالے کاگ نُوں چُوری پاواں, کی کی شگن مناواں,
جےکر اُه تشریف لِآوے دِل دے سُںجھے وِهڑے۔
ےاداں دی جد جھُّلے نےری کُجھ دِّسے نا سُّجھے,
وےلا اَےوےں دھُوڑ اُڈاوے دِل دے سُںجھے وِهڑے۔
کوای سّدھر تےرے باجھوں بنی نا آن سهےلی,
گااُن ترِںنجن دے جو گاوے دِل دے سُںجھے وِهڑے۔
کوای سُغرا مےرے وّل وی لَے آوے پربھاتاں,
کوای راںجھن موڑ لِآوے دِل دے سُںجے وِهڑے۔
