اُهدی اُڈیک
سدیآں جِّڈی لںبی سی
سالاں ورگے بهانے سن اَوهدے کول
جدوں وی سُورج بن اُودَے هُںدی
پربت بل اُّٹھدے
هواواں نُوں لاںبُو کھا جاںدے
رُّکھاں 'تے کِآمت آ جاںدی
دُپهِراں مچ پَےںدیآں
پںچھی درِآواں وّل دَوڑدے
آلھنِآں 'چ چھُپ چھُپ پل کّٹدے
اّگ دا سےک نا سهاردے
نَوجواناں دیآں نیںداں تِڑکدیآں
راتاں بےچَےن هو جاںدیآں
اُه جد وی پّب دھردی
بُوهے 'توں باهر
ندی کالجاں دی جوانی دی هِّک 'تے مےلدی
کالی سّپنی بن ڈںگدی مُّچھ پھُّٹ گّبھرُوآں نُوں
نگر دیآں گلیآں 'چ
اّگ کھِلاردی لںگھدی جِّدھر وی جاںدی
سڑکاں 'تے رَونک آ جاںدی
مےلے لّگ جاںدے پِںڈ پِںڈ سُنِّآں کھےتاں 'چ
وےلاں ڈالیآں نُوں ِاشک دا سےک وںڈدی
سُّتیآں مُهّبتاں 'تے
چِنگ سُّٹدی تیلی لااُںدی
کُآریآں مر گایآں پَوناں نُوں
کبراں 'چوں جگا جگا جِاُون دا راه دّسدی
نیلی جھیل اُّبلدی
آپنے هی جِسم دیآں گولاایآں 'چ
بلدی کِسے ٹھری هوای چھاتی تے ترن لای
تارِآں نُوں سّددی
پل بھر ٹھارن لای مچدے اںگاں تے
چنّ سُورجاں نُوں ملھدی
سمُںدر نُوں گھُّٹ بھر پِآس 'چ جڑنا سوچدی
جھیل ندی بننا لوچدی
اّگ وںڈدی جوالامُکھی پهاڑاں نُوں
اںگِآر دِںدی ٹھرے سُورج دی کُّکھ نُوں
اَوهدیآں کِرناں نُوں ڈںگ مارنے سِکھااُںدی
کُآری رُّت بهار بن نّچدی
دھرتیآں پّٹدی هف 2 هّسدی
سڑی بلی بھُّکھی پِآسی دُپهِر
شام هنےرے چوں اُڈیکدی
کِسے چنّ چَودویں نُوں
جِهڑا اَوهدی اّگ چ ڈُّبے
اّگ دیآں سُنے بُّجھے
سپھال دھرت تے اگن وِچھدی
کدے تارِآں دی بھُّکھ ماردی
کدے تھّکے سُورجاں نُوں هِّک نال لا لا ٹھاردی
بھُّکھے هِّک دے چینے کبُوتر
چنّ سُورجاں توں نا رّجدے
اُّٹھ 2 اںبر وّل بھّجدے
نیلے کالے بّدلاں چ وار وار وّجدے
بِجلی بن نگن وِلکدے
آکھر ساگراں چ بھاںبڑ ڈُّب جاںدے
سمُںدر دی پِآس مُکا کے
سُورج دی اّگ بُجھا کے
چنّ نُوں چھاتی نال لا کے
کھُّلے کےساں نُوں رات چ اُلجھا کے
سِتارِآں نُوں اںگیں لِشکا کے
