اُهنے لگدَے مَےنُوں چےتے کر مُسکايا اے...
اَوهدے شهِر وّلوں ِاّک هوا دا بُّلا آيا اے...
اںبراں وِّچ گھٹاواں چڑھ کے آ گایآں...
لگدَے اَوهنے نَےنیں سُرما پايا اے...
بِجلی دی لِشکور وی دُونی چَونی اے...
لگدَے اَوهنے مّتھے ٹِّکا لايا اے...
ورھن لّگ پِآ ِاںدر اّج بے-مَوسم هی...
لگدَے گِّلیآں زُلفاں نُوں جھٹکايا اے...
اںبراں اُّتے پیںگھ پای سّت رںگاں دی...
سّت رںگی پھُلکاری نُوں لهِرايا اے...
گُوڑھے پھِّکے رںگاں دا گُلدستا اَوه...
خَورے کِسنے لےکھاں وِّچ لِکھايا اے...
هوا دی کھُشبُو واںگ ِاتر دے لگدی اے...
رات دا چانن هو گِآ دُون سوايا اے...
مےرے ورگا اُس بنوا سُنِآرے توں...
چاںدی دا ِاّک بِچھُوآ پَےریں پايا اے...
'سارںگ' اُه کوای شَےا سُرخابی سُرگاں دی...
تُوں بھُّل اَوکاتاں جِسنُوں اَےناں چاهِآ اے!!!
