اُوچ-نیچ پھِر کِاُں اے جےکر, سبھ دا دےون هار اے ِاّکو ?
داتا دا دربار اے ِاّکو ! اُه سّچی سرکار اے ِاّکو ۔
ِاّک نُوں لّگے هاسِآں ورگی, ِاّک نُوں هاواں ورگی لّگے,
دِل دا مَوسم اپنا-اپنا, گھُںگرُوں دی چھنکار اے ِاّکو ۔
اُس دے پِآر دی تاںگھ نے مَےتھوں, پِآر کرايا هر بںدے نُوں,
وںڈ چھّڈِآ جِس نُوں ناواں وِّچ, جے سوچو تاں 'پِآر' اے ِاّکو ۔
جھُوٹھ, فرےب, غریبی سارے, لُّٹن-مارن دے کِّسے هن,
سِرناوےں وّکھرے-وّکھرے نے, باکی دا اخبار اے ِاّکو ۔
مَےں کوای بھےس وٹايا کِاُں نا ? جھُوٹھ 'تے پردا پايا کِاُں نا ?
لوکیں مَےتھوں ڈردے 'هالا' مےرا اںدر-باهر اے ِاّکو ۔
