پهاڑاں نُوں تراسے ِاه ٹواے مَےدان کر جاوے
رواں پانی دوے جیون کدے نُکسان کر جاوے۔
جُڑے ساں دھرت ماتا نال پَےدل ساں جدوں چلدے
ِاه رپھتار هی نا ساںجھ نُوں کُربان کر جاوے۔
بھسم هواے بِرکھ بُوٹے لّگی هَے اّگ هر پاسے
بچے ِاک بُوٹ دی هرِآولی هَےران کر جاوے۔
بلی تےری هی لّگُوگی غُلامی هَے تےرے هِّسے
سِآسی بَےل تےرا کھےت نا ویران کر جاوے۔
مُهّبت هَے نِرالی ِاّک کهانی بِرهڑی ےارا
چھِڑے تاں دِل هی ‘اُّپل’ دا لهُو لُوهان کر جاوے۔