اُه -
پربّت-ٹیسی 'تے کھڑا سی
باهاں اُّپر وّل چُّکی
شاںت, اڈول
اںبر وّل تّکدا !
اُّجلے پهِرناں وِچ
سی اُه اُکاب واںگُو سّجدا !
اُهدے ساںهوے
ِاک سِر جھُّکِآ
پھِر دو
تِنّ, چار...
سِر جھُّکدے گاے
سِراں دا ِاک هجُوم جِها
ِاک هڑھ جِها آ گِآ
اُهدے ساںهوےں-
اُه جو پربت ٹیسی 'تے
شاںت, اڈول کھڑا سی
اُّپر وّل تّکدا !
جھُکے هواے سِراں دے کاپھلے نُوں
مُکھاتِب هو اُه بولِآ-
اّگے ودھو…
مےرے برابر آاُ
پَےراں نُوں دھرتی 'تے ٹِکااُ
ِاںنج مهِسُوس کرو کِ
تُهاڈا سِر آسمان نُوں چھُوه رِهَے
تے باهاں نُوں ِاںنج پھَےلااُ
کِ چارے دِشاواں نال
تُهاڈا کلاوا بھر گِاَے !
آپنیآں نجراں نُوں
آسمان دے تارِآں وِچ جڑ دےوو
آپنے هِردے وِچ
لوکاں لای کرُنا بھر دےوو !
واتاورن وِچ
آپنے ساهاں دی
راگنی نُوں مهِسُوس کرو !
هَولی هَولی
آپنے تیجے نےتر نُوں کھُّلن دِاُ
آپنے اںدرلے ِانسان نُوں جاگن دِاُ
تے پھےر
تُسیں سترںگی پیںگھ 'تے چڑھ
درشک واںگ آپنی جِںدگی نُوں تّکو !
آاُ اّگے تاں ودھو...
تُسیں سارے پَےگںبر هو...
جرا اّگے تاں ودھو... !
