1
مدھ ساگر دا, کّلا ِاک جهاز,
مَوسم تُوفانی, لگے جِوےں آکاش ناراز ۔
لهِراں بن بےتُکیآں مارن پلسےٹے,
اُه ٹکران تے ٹُّٹ ٹُّٹ جان, کردیآں ناش ۔
هويا جهاز اُلار,
ِاک پل وِچ ِاه اُبھر کھڑوتا,
ِاه چٹان سںگ هَے ٹکراےا ۔
مر گاے ۔
دو سَو جاناں هن کھُس گایآں,
اںت آن توں پهِلاں وےکھی اُنھاں کِآمت,
پرلَے هووےگی اےداں,
دُنیآں هوسی پانی دی چادر; تپدا پانی,
شکتی بنسی پاُن,
شِو هوسی بےکابُو,
دُنیآں دِّسےگی ِاّکو ِاّک,
اُه هووےگی واںگر شکتی,
جِسدے پِّچھے شِو کھڑونگے,
کےول پاُن هِلاںدی رّسے ڈھِلکوےں, اتے پاوے جان اُنھاں وِچ ۔
ِاه پاُن هَے جِهڑی جل وِچ چھےڑے ِاک تُوفان,
لهِراںدی بِجلی وِچ آکاش,
پانی توں اگنی اُپجاوے تے اگنی توں پانی,
پانی تاایں انُوں وِچ پلٹے اتے انُوں وِچ پانی,
اتے پاوے هپھڑا دفڑی,
پاُن کرے اںت دُنیآں دا,
پاُن بچااے جیون,
ساڈا وی اُه بنے رکھوالا,
*نمستے واےو, تومےو پرتےکشم برهمسِ*
2
کنّ هَے پاتر پاُن دا
شِو دے کنّاں وِچ پاُن بندا سںتری,
سُن نا سکے شِو جےکر پاُن نا هووے,
پَون دے کوای کنّ نا,
اُه تاں هَےوے ڈورا,
جِس دے هوون کنّ, کی اُه چیکے ِاهدے واںگ ?
جِس دے هوون کنّ, کی اُه کر کّٹھے بدلاں نُوں,
لیلھا خاتر گرج بناوے ?
جِس دے هوون کنّ, کی اُه کھےڈے کھےڈ ساگر گںدھلا کرن دی ?
اسیں پُوجیاے پاُن, شبد تے بل نُوں !
۳
رےتتھلے دی رےت,
رےت,
رےت,
رےت پسری چارے پاسے میلاں تیکر,
سمے شام دے
رےتڑ اُتے ونجارِآں دا کافلا, اُوٹھاں اُتے سوار,
گھِرِآ هويا چکر تُوفانی,
ِاک پل دی دوجخ داے دبا
ونجارِآں دا جھُںڈ رےتڑ وِچ,
پاُن هو سکدا هَے زالم,
رُدر-بھِآنک,
جِدھی آواز بھِاںکر,
سِّٹے وجوں وِناشی !
اسیں سلاهیاے پاُن دےو نُوں ۔
۴
بھیم, هنوںت, پاُن دے بّچے, لِکھِآ وِچ پُراناں,
کهِںدے دےو سبھ جیںدے پرانی پاُن دی هن سںتان,
جیون هَے پاُن,
جیون هَے رُوپ, پاُن ِادھی شکتی,
ماں دھرتی جیوے ۔
اُهدا سواس هَے پاُن دھرا دی,
پاُن هَے جیون, اُه هَے جیون-ناشک,
پاُن هَے جیون, جیون دے لای مَوت کوای نا,
چھوٹا جیون گھُل مِل جاوے نال برهم دے,
مَوت کوای نا,
جیون دا تھّلا برهِمںڈ,
جنم, وِکاس, تبدیلی, مَوت سارے کِرت هن جیون سںدی,
جیون اسیں سلاهیاے ۔
۵
جی آياں نُوں, هے پاُن !
دھار بُور, آ مِٹھی گںدھ سںگ, جو دِل نُوں خُش کردی
بُرش مار چمکاویں پتِآں تے لهِراں دے تاایں,
اتے لِآویں جیون-تّت نُوں,
آ, هے پاُن !
جیون-لاٹ نُوں آ لںمِآویں,
تے چانن سںگ رُشناویں ِاسنُوں,
شکت سُکےڑ کے ِاهنُوں دُور کریں نا,
بهُت تےز چل کے وی ِاهنُوں گھُّٹ دایں نا,
هَولے هَولے نال درِڑھتا چلیں دےر تک,
اسیں گاویاے تےری خاتر,
اسیں سلاهیاے تَےنُوں,
اسیں پُوجیاے تَےنُوں ۔
۶
نِّکی جِهی کیڑی ول وےکھو,
اَوهو کِنّی نِّکی ۔
پھِر وی ِاس دے هّتھ, لّتاں, مُوںه, پےٹ
سارے اںگ هن آپنی تھاں تے,
کِس نے رچِآ ?
مهاں شکتی نے ۔
نِّکے اںگ کارج سادھن ٹھیک ٹھیک,
کیڑی کھاوے, سووے, سںگ کرے, بّچے جنے,
دَوڑے, ِاکّٹھی هووے, لڑے, رکھِآ کرے راج دی ۔
پاُن, جِستوں ساه لوے, سبھ دا هی سروت هَے,
پاُن مهاں شکتی لای جیون دی کھےڈ
کھےڈن دا مادھِام هَے ۔
اسیں سلاهیاے پاُن نُوں ۔
اُه هَے دلےری گِآن وِچ ۔
پِآر پلٹدے, نفرت وِچ, دِل اںدر,
جیون وِچ رهِںدی هَے واںگ آتما ۔
اسیں جاندے ِاس دے کںماں نُوں باهری جگت وِچ,
اتے اسیں پھِر نهیں وی جاندے,
اُستت کرو پاُن دی ۔