پای دھُںد سُورج دا چِهرا گواچا ۔
مےری دھرت دا چِهرا مُهرا گواچا ۔
دِکھاںدا سی جِهڑا زمیراں دا چِهرا,
مےرے گھر دے وِّچوں اُه شیشا گواچا ۔
اساں دےکھیآں اُه دُپهِراں اُه دھُّپاں,
جدوں جھُّگیآں وِّچوں سايا گواچا ۔
اُه سُکھ دی گھڑی دّسو کِنّی کُ دُور اے,
جیهنُوں لّبھدِآں چَےن دِل دا گواچا ۔
کوای روگ 'تاِاب' نُوں وی لّگ گِآ اے,
اُه اَےوےں نهیں پھِردا گواچا- گواچا ۔