راه انادی راه انںتا
راه نِربھاُ نِروَےر
راه ستِگُر جو مّتاں دےںدا
کِسے پڑاا نا ٹھهِر
ٹھهِر نا جاایں تخت هزارے
بھاای کرنگے وَےر
جھںگ سِآلے هیر تےری نُوں
اّج وی کلھ وی زهِر
جُّگ جیون ڈںڈیآں پگڈںڈیآں
تُرن جو پَےرو پَےر
نا کوای اےتھے ساک سریکا
نا اپنا نا غَےر
توڑ لُٹاکے چھّڈ چھڈا کا
نِکلیں پهِلے پهِر
سںگ تےرے چِڑیآں چُوکن
شام سوےر دُپهِر
پَےڑ تےری تے تُردی آاُو
ِاشک جھناں دی لهِر
آسے پاسے سدا نِتھاوےں
دروےشاں دا شهِر
مَےں راهاں دی مںگدا هاں خَےر
