دِن ڈھلِآ, ترکالاں پایآں,
پھڑ کے ڈاںگ, ڈںگوری, سوٹا,
چَوںک 'چ ڈّٹھے تکھت-پوش تے,
آ بَےٹھے نے بِردھ پُرانے ۔
گّلاں وِچوں گّل تُردی هَے,
هر گّل پِچھے نُوں مُڑدی هَے ۔
"کّتےں سارا لںگھ گِآ هَے
هالی وی بھوں وّت نهیں آای ۔"
"پهِلوں اَوڑاں ماردیآں نے
جے میںه پَےںدا,
پھِر تھںمن دا ناں نهیں لَےںدا ۔"
"لابھ سِآں, بھای مَےنُوں جاپے
ساڈے نال واهِگُرُو جیکن
گُّسے هويا
ساڈے وےلے ِاںج کدے نا میںه پَےںدے سی ۔"
مَےں تے کهِناں,
"کلجُگ آيا
هر گّل پُّٹھی هی سُندے هاں ۔
اُلٹی پَون سمےں دی وگدی ۔"
"هور سُنی اُوں گّل انوکھی ۔
نںبرداراں دی نُوںه نِّکی,
گھر دا سیناں پیهناں چھّڈ کے,
دپھتر وِچ نَوکری کردی ۔"
"ساڈے وےلے کدے بھراوا
بھاوےں پانی سِر توں لںگھے
بھاوےں کِوےں گُزارا کردی ۔
پر تریمت پَےر آپنے
گھروں باهر نهیں سی دھردی ۔"
"مَےں تے لّکھاں دی ِاّک آکھاں
بںدے دے هی کںم کیتِآں
برکت پَےںدی ۔
تیویں تے گھر دا گهِنا ۔
چاردیواری دے هی اںدر
سُهنی لّگدی ۔"
"کّلھ اساڈا نِّکا جیتا
آکھن لّگا,
'هُن بںدے نے چهُں سالاں نُوں
چنّ دے اُتے چڑھ کے بابا,
آپنا جھںڈا گّڈ دےنا هَے'
"ِاںج کدے پر هو سکدا هَے !
مَےں تے کهِنا,
وِچ دپھتراں,
وِهلے بهِ اکھباراں والے
رهِن چھّڈدے نِت هواایآں ۔"
"کی کی کهیاے تے کی سُنیاے
کّلھ دے جںمِآں نُوں هُن بھاای,
جے کُجھ کهیاے,
گِّٹھ گِّٹھ لںمیآں جیبھاں کّڈھ کے,
اّگوں وّڈھن نُوں نے پَےںدے,
گّل اساڈی نُوں نهیں سهِںدے ۔"
"هُن تے چُپ رهِنا هی چںگا,
ِاک چُپ تے سَو سُّکھاں نے ۔
سبھ لُٹا کے چھّڈ چھڈا کے,
ِاک پاسے هو بَےٹھ گاے هاں ۔
"ساڈے وّلوں چھوکر وادھا
کھےه اُڈاوے, سِر وِچ پاوے,
ڈھٹھے کھُوه وِچ چھالاں مارے ۔"
