پِآر مُهّبت بتھےرے ِاّکو وِهڑے وِّچ هُںدے ڈےرے,
تاایآں چاچیآں بھَےناں سّبھدے مُسکرااُںدے چهِرے۔
کوای سبجی دےکھے آٹا گُنّھے پےڑے روٹیآں وےلدی,
مُهّبت سُّکھاں دی بھںڈاری وِهڑے وِّچ وےکھو کھےلدی ۔
بزُرگاں نُوں دےکھ سِر جھُّکدا پَےراں نُوں هّتھ لّگدے,
نووِآهی نُوں سںگ لِهاز کِآ کھُوب نے پھّبدے۔
جِس گھر اَورت هُںدی مںدا اُّچا کدے نا بولدے,
آڈھ-گُآںڈھی سّجن سّبھ ِاّکٹھے سُّکھ پھرولدے۔
هر وّکھت وےلے تاںگھ رهِںدی کی لِّکھِآ بُّلھے ,
ستِگُرُ سانُوں موڑدے دّس گھراں دے ساںجھے چُّلھے ۔
ستِگُرُ سانُوں موڑدے دّس گھراں دے ساںجھے چُّلھے ۔
