سارے جّگ نال آڈھا لَے کے
دُّکھڑے دے کے دُّکھڑے سهِ کے
پاای سُنیتا !
هَے مےرے جیون دی ساتھن
کِتھوں تاای تُوں مےرے سںگ جا سکدی اےں?
سڑک دی گهِما گهِمی
گھر دے جھںجٹ وِچ ِاکّٹھے آپاں,
رات دی نِّگھی گلوّکڑی وِچ
کول کول هاں,
نال نال هاں
بھیڑ بھڑکے کاواں رَولی وِچ وی۔
اپنے ساتھ دی ِاک سیما هَے,
جِس توں اّگے
نھےری چُّپ دا جںگل وِچھِآ۔
اُس جںگل وِچ کدی کداایں
سُوکھم رُوهاں بھٹک جاںدیآں۔
کدی کداایں
جے تُوں مےرا بھےد نا پاں,
جاں مَےں دِل دی گّل نا دّساں,
سّکی هو کے
اَےوےں تاانے نا کّسِآ کر
اتے اُداس نا هو جايا کر۔
تُوں اےں اَوٹ مےرے جیون دی
تَےتھوں ودھ نا کدر کِسے دی,
تُوں اےں سارے جّگ توں پِآری۔
