سازِشاں دے دَور اںدر هادسے تاں هونگے
هونگے بےآسرے سبھ, آسرے تاں هونگے
چیکدے شبداں ’چوں پرتے جو گُآ کے آبرُو
ارتھ مےری چُّپ دے اُه بھالدے تاں هونگے
پاردرشی ِاشک مےرے توں خفا جو لوک نے
کّچ دا سامان گھر اُه ورتدے تاں هونگے
هرف جو مےری کتھا دے هان دے نا هو سکے
بےوجھا مَےنُوں بڑا اُه کوسدے تاں هونگے
هُن دِماغاں دا چُفےرے بولبالا هو گِآ
اُںجھ هالے وی دِلاں دے ماملے تاں هونگے
چّل ‘امر’ اےتھے تاں بُّدھیجیویآں دی لوڑ هَے
لّبھیاے دو—چار کِدھرے سِرپھِرے تاں هونگے
