مےری ننّی بّچی!
تےری ملُوک گّلھ تے اُّبھری هوای
آپنے کٹھور هّتھ دی لاس دےکھ کے
مَےں بهُت شرمشار هاں
مَےنُوں ماف کر
مَےں تےری گُناهگار هاں
پتا نهیں کِاُں
مَےں تےری اُمر تے سمرتھا دے اُلٹ
چاهُںدی هاں
کِ تُوں
چھےتی چھےتی سِّکھ جاوےں
اُوڑا, آڑا
کاِادا, کِتاب تے کوِتا
تے جان جاوےں:
مرد ماِانے هکُومت
اَورت ماِانے بےبسی
جھاںجر ماِانے بےڑی
چُوڑی ماِانے هتھکڑی
تَےنُوں ِاه وی پتا لّگے
کِ ِاهناں شبداں دے اُلٹے ارتھ
کِس نے اتے کِاُں بنااے نے
چاهیدا تاں سی:
مرد ماِانے مُهّبت
اَورت ماِانے وفا
جھاںجر ماِانے نرِت
چُوڑی ماِانے ادا
ِاسے لای
مَےں چاهُںدی هاں
تُوں چھےتی چھےتی سِّکھ جاوےں
اُوڑا, آڑا
کاِادا, کِتاب
تے کوِتا
تے مُکت کر سکےں
شبداں نُوں
غلت ارتھاں دی کَےد ‘چوں
لڑ سکےں
شبداں دے
سهی ارتھاں لای۔
