تےری چھوه وی
هُن مَےنُوں شاِاد
سجیو نا کر سکے
اهّلِآ بن کے کوای
کِنّا کُ چِر
ِاںتزار ’چ
کھڑھا رهِ سکدا
تَےنُوں اُڈیکدِآں
اّکھاں ’چ اُڈیک مُّک گای
چھوه نُوں ترسدِآں
پوٹے بےجان هواے
ِاّک سںوےدنهینتا
سارے جِسم ’چ رچ گای
کِهڑا جِسم
کِهڑا چِهرا
هُن سبھ
ِاکو جِها لّگدا
گرمی سردی
دُّکھ سُّکھ
موه نِرموه
سبھ ِاّکو جِهے لّگدے
بهاراں گااُںدیآں
پتجھڑاں آاُںدیآں
ِاّکو جِهیآں جاپدیآں
مُّدت توں تےرا
سپرش لّبھدِآں
پّتھر هو گِآ من
هُن بھُّل هی گِآ
کِ مُهّبت دی چھوه
کِسنُوں آکھدے
پِآر دی کںبنی
کِسنُوں کهِںدے۔
