سبھ اُّجڑے باگ اُمںگاں دے۔
کِتھے رهیاے ٹوٹے وںگاں دے۔
من دا کّجن مَےلا مَےلا,
نهیں چڑھدے رںگ کوای رںگاں دے۔
نسا دھرم دا انّھِآں کر داے,
توٹے نے اپھیماں بھںگاں دے۔
دِل بِن هَے سبھ کُجھ کول اُهناں دے,
کی کرنا جا کے نںگاں دے۔
چھُه سںگ سردل ٹهِک پاے,
رںگ پُوجیاے اُهناں اںگاں دے۔
سںگ سںگ وِچ ڈُبیاے جے بےکارن,
لّکھ لاهنت اَےسیآں سںگاں دے۔
کُای پرواج بھری نا هّستی نے,
کی کریاے رںگا-رںگ دے پھںگاں دے۔
وَےری دے ڈںگ تاں اَوتر گاے,
درد تاں رهِنےں, مِّتراں مارے ڈںگاں دے۔
چُپ تےری تاں ٹھیک هی هوسی,
نهیں مےچ مےریآں مںگاں دے۔
