جدوں سّچ وِهاج ونجارا
خالی هّتھ گھرے نُوں آيا
اُهنُوں بابل تاں دےںدا ای جھِڑکاں
کِّتھے پَےسا تاں روهڑ گوايا
کی اُهنُوں لُّٹِآ کالے چوراں
جاں کوای ٹھّگ بنارسی دھايا
هّسن بَےٹھ ترِںجنی تںداں
گّلاں کرے بوهڑاں دا سايا
مںدا بولے کراڑ بَےٹھا هّٹی
هّسے کھُوآں 'تے ڈول زںگِآيا
اُهنُوں اںبڑی تاں دےںدی آ مّتاں
نالے گھُّٹ کلےجڑے لايا
کهِںدی پُّت نا آںودے ای هّتھیں
پَےسا پُّتاں توں گھول گھُمايا
کّلی هواے نا وناں وِچ ٹاهلی
کّلا هواے نا کِسے دا جايا
پُتیں گںڈھ پوے سںساریں
پُّتاں باجھوں تاں دےش پرايا,
کھُوںجیں بَےٹھ سُلّکھنی روںدی
جھولی بابل نے ور کِها پايا
جِدھی رّب سّچے سںگ ےاری
اُهنُوں پوهے کی رُوپ سوايا
تد بےبے نانکی بولی
کاهنُوں پھِرے جی بابل گھبرايا
کدے رّب وی بَےٹھدا اے هّٹی
کدوں رّب نے ونج کمايا
هّٹی بهِن کراڑیآں دے جااے
مےرا ویر تاں رّب دا جايا
مےرے نال ٹورو مےرا ویرا
ِاںج نال رهواں جِوےں سايا
چّلے نال سُلتانپُر لودھی
جِّتھے مُلکھ ونج نُوں دھايا ۔
اُتھے لودھی دے دربارے
سَو کںم جے رّب نے چاهِآ ۔
