سّچ کهواںگا اُدوں تاایں هَے جے بھار زمیراں تے ۔
جِّتھوں تیکر پهِرے نے تهِریراں تے تکدیراں تے ۔
رُوه کلبُوتوں لّد ٹُری مَےں سارے سںگل توڑ گِآ,
زالم نُوں تے مان بڑا سی لوهے دیآں زںجیراں تے ۔
تُوں اَےوےں دی دُنیآ تے نا گھّلدا گھّلن والڑِآ,
مےرا کی اے مَےں تے اَےوےں ریجھ گِآ تسویراں تے ۔
کَےدوں ورگے هاکم نے ِاه هُکم سُنايا آخر نُوں,
راںجھِآں نال پِآر هرام اے زهِر هلال اے هیراں تے ۔
منّو نا 'سُلتان' کدے وی اُس بےاملے آکا نُوں,
سُولی دے در کھولھے جِهڑا ماڑِآں بےتکسیراں تے ۔
