سّچی گّل اے ِاه کوای اپھواه نهیں ۔
آهو مَےنُوں اُهدی کوای پرواه نهیں ۔
هُن اُه چارُو هو گِآ هریآں فسلاں دا,
مےرے کول تے ِاک دو رُّگ وی 'گھاه' نهیں ۔
اپنے هںجھُوآں وِّچ اُه گوتے کھاںدا اے,
ڈُّب جاوےگا اُهدا لںبا ساه نهیں ۔
هُن اُه اپنے سِر دے وِّچ کی پااےگا,
سّتاں چُّلھِآں وِّچ تے مُّٹھ سُآه نهیں ۔
اّگ دے کول گھِاُ وی پںگھر جاںدا اے,
مےرے اَےڈے نےڑے مںجی ڈاه نهیں ۔
بّدھے سںگل مَےنُوں ٹُّٹن دِںدے نهیں,
مَوت دا مَےنُوں رّتی بھر 'تراه' نهیں ۔
مےرے دُّکھوں مَوت کِنارے بَےٹھا اے,
اُّتوں آںهدا مَےنُوں کوای پرواه نهیں ۔
وِّچھڑ کے روںدا سی مِل کے آکڑ دا,
'افزل اهِسن' اُهدا کُجھ وِساه نهیں ۔
