ساڈا هَےں تاں ساڈے وِهڑے آيا کر
غَےراں واںگُوں کولوں نا لںگھ جايا کر۔
تِنکا تِنکا کر سںجويا سی آپاں
مےرا هو کِ مےرا گھر نا ڈھايا کر۔
کِرناں تاں مِلجُل کے ’نےرا کھا جانا
جُگنُوں واںگُوں تُوں وی ٹِمٹِمايا کر۔
کِّکر کںڈے چوبھاں, دھُّپاں جد برپن
ٹھںڈھی ’وا دا بُّلھا بن سهِلايا کر۔
چسمے, ندیآں, رےت, سمُںدر, لهِراں وےکھ
رِستے ناتے تُوں وی کُّجھ نِبھايا کر۔
اُڈ جا بھولے پںچھی پِںجرا کھُّلھا هَے
ڈرکے واپس اںدر نا وڑ جايا کر۔
هرے بھرے رُّکھاں نُوں اےداں کّٹ وّڈھ کے
ماں دھرتی دے دِل نُوں نا تڑپايا کر۔
کالی بولی رات لمےری, جھّکھڑ میںه
آ کے ےار تُوں بُوها تاں کھڑکايا کر۔
چھّڈ دے بھیڑاں وّکھرے راه بنا ‘اُّپل’
لوکاں لای دُّمچھّلا نا اکھوايا کر۔
