کوای ےاد ماهی نُوں آوےگا۔
کدے تھل وِچ تںبُو لاوےگا۔
هپھ ٹُّٹدے تارے جاناں دے
روه پَےڑاں هےٹھ تُوپھاناں دے
اُه اّتھرُو ورگیآں چھاواں نُوں
چِر موياں سںگ جگاوےگا,
کوای ےاد ماهی نُوں آوےگا۔
جم-کںدرا دے وِچ سِںدھ کوای
سبھ کال-رگاں وِچ بِںد کوای,
چُّپ کبریں کھڑیآں بھَےناں نُوں
کِسے پھجر دا تیر چھُهاوےگا,
کوای ےاد ماهی نُوں آوےگا۔
جد سُنّ چڑھےگی ساهاں 'تے
جد درد رِها ن راهاں 'تے
اُه گُمنامی دو پِںجراں 'تے
کھںبھ تارِآں دے لٹکاوےگا,
کوای ےاد ماهی نُوں آوےگا۔
تھںمھ چڑھدی اُمر دے نیراں نُوں
دے تھل دی واگ پھکیراں نُوں
اُه جھِںم جھِںم کردیآں ناراں نُوں
کُجھ باںه پھڑ کے سمجھاوےگا,
کوای ےاد ماهی نُوں آوےگا۔
وِچ پرلوں بَےٹھا رِںد کوای
ون هرے هرے وِچ جِںد کوای
اُه پاںدھی سُنّ چِراں دی تے
هّتھ سِکھر دُپهِر نُوں لاوےگا,
کوای ےاد ماهی نُوں آوےگا۔
ن بھِنّی رَےن دی نجر رهی
کھڑ کال دے سینے کبر رهی
اُه مَوت توں پرلیآں پھجراں تک
کںدراواں توڑدا جاوےگا,
کوای ےاد ماهی نُوں آوےگا۔
کنّسوآں جهے پر کُوںجاں دے
سُپن بِجلیآں, ون بُوںداں دے
کلول تپدے اںبر دے وّل
باج سِتارے چاوےگا,
کوای ےاد ماهی نُوں آوےگا۔
مُّڈھ کدیم سُنّ دیآں گّلاں
مُڑیآں سُنن لای کُجھ چھّلاں,
بلی پربتاں دا بُّت کھارا
ِاک تِڑ لای کُرلاوےگا,
کوای ےاد ماهی نُوں آوےگا۔
آ دل رُوهاں دا کُوںدےگا
تھل-ندیآں دے وِچ گُوںجےگا,
موه چھوڑ کے سوهنیآں تھاواں دے
کوای دُور دُرےڈے جاوےگا,
کوای ےاد ماهی نُوں آوےگا۔
کدے تھل وِچ تںبُو لاوےگا۔
