ساڈے لهُو نُوں آدت هَے
مَوسم نهیں وےںهدا, مهِپھل نهیں وےںهدا
جِںدگی دے جشن وِڈھ لَےںدا هَے
سُولی دے گیت چھوه لَےںدا هَے
شبد نے کِ پّتھراں 'تے وگ وگ کے گھس جاںدے هن
لهُو هَے کِ تد وی گااُںدا هَے
زرا سوچو کِ رُّسیآں سرد راتاں نُوں مناوے کَون ?
نموهے پلاں نُوں تلیآں اُّتے کھِڈاوے کَون ?
لهُو هی هَے جو نِّت دھاراں دے هوٹھ چُںمدا هَے
لهُو تاریکھ دیآں کںدھاں نُوں اُلںگھ آاُںدا هَے
ِاه جشن ِاه گیت کِسے نُوں بڑے…نے
جو کّل تیک ساڈے لهُو دے چُّپ درِآ 'چ
تَےرن دی مشک کردے سن ۔
