جھُوٹا جِها هَے کھادھا,
مهِلاں-مُنارِآں نے,
اّج بدلِآ هَے پاسا,
چھنّاں تے ڈھارِآں نے۔
چھندی هی جا رهی هَے,
مّسِآ دی رات کالی,
سِنّھے نے تیر لّکھاں,
رل کے سِتارِآں نے۔
لاهِآ هَے گھُںڈ مُّکھوں,
پُورب دی وهُٹڑی نے,
سمِآں دے ديور ٹُںبے,
رںگلے نزارِآں نے۔
بھںوراں دے پانیآں وِچ,
ٹھےلھی اسیں هَے بےڑی,
پھڑ-پھڑ بتھےرا رّکھِآ,
بھاوےں کِنارِآں نے۔
ٹهِکے گُلاب واںگُوں
کھِڑ-کھِڑ کے سُوهے هونا,
سانُوں سِکھايا, ساتھی,
بھکھدے اںگارِآں نے۔
ساڈے تاں راه رَوشن,
ساڈے تاں لںمے جےرے,
سانُوں هَے کی ستااُنا,
هُسناں دے لارِآں نے۔
هے ِاشک! تےری خاتر,
بن گاے اسیں کهانی,
راتاں نُوں جِس نُوں سُنِآ,
هِس-هِس کے تارِآں نے۔
هے ِاشک! تےری خاتر,
بن گاے اسیں کهانی,
مُّکن نا جِس نُوں دِّتا,
جّگ دے هُںگارِآں نے۔
