ساڈے وِهڑے آوے نانک
چنّ مُکھڑا دِکھلاوے نانک
بُوها کھولی بَےٹھی هوایآں
ست کرتار بُلاوے نانک
بِرهوں ماری مات سُلّکھن
پُّتراں نُوں گل لاوے نانک
رّب جی ورگا ویرا مےرا
سبھ دی آس پُگاوے نانک
نّچاں ٹّپاں گِّدھے پاواں
مےری پّکی کھاوے نانک
اَورت سی شَے دّبی کُچلی
رّب توں بااد بٹھاوے نانک
جھُوٹھے بھوجن رس کس چھّڈ کے
سُّچی روٹی کھاوے نانک
ربابی مردانے نُوں لَے
دھُر کی بانی گاوے نانک
مرجانا ‘مردا’ نا کرکے
سّچی پریت نِبھاوے نانک
مرد اگںمڑا سُورا پُورا
سیس تلی دھر آوے نانک
ویه رُپاے دی راس لگا کے
اّج تّک رّج کھلاوے نانک
رےت, سمُںدر, پربت گاه کے
ِاک دا پاٹھ پڑھاوے نانک
نام جپو تے کِرت کرو سبھ
وںڈ چھکنا سِکھاوے نانک
رام رهیم نے بھاای ‘اُپل’
سبھناں نُوں گل لاوے نانک۔
