ساڈی وی مهِک هُںدی جےکر گُلاب واںگر ۔
ساڈی وی هُںدی چرچا چرچِت کِتاب واںگر ۔
مُرگابیآں دا ترنا لگدا کھُآب واںگر ۔
اّج کّلھ هَے اپنی هالت سُّکے تلاب واںگر ۔
ےاداں دے گملِآں وِچ ِاّک گُلاب کھِڑِآ,
آپاں تاں ساںبھنا هَے ِاس نُوں کھِتاب واںگر ۔
کالے دِناں دے بّدل بهُتا سماں نا رهِنے,
آپے هی لّتھ جانے ِاک دِن کھِجاب واںگر ۔
سُںدر کِتاب ورگی ِاه جِںدگی اساں دی,
کُچھ لوک پڑھ رهے نے ورجِت کِتاب واںگر ۔
ساڈی هرےک سَےا نُوں للچا رهے گُآںڈھی,
سانُوں سمجھ رهے نے بھولے پںجاب واںگر ۔
هُسِآرپُر دے پربت کوهتُور دی ترھاں هن,
هُسِآرپُر دے چوا هن بِلکُل جھناب واںگر ۔
اّدھ-رات تّک سِرھانے بّتی جگا کے اّج کّلھ,
اکھبار نُوں وی لوکی پڑھدے کِتاب واںگر ۔
اپھسوس ! اَےتکیں دی رهِنا بهار دا هَے,
ِاک وار وی نا مهِکے آپاں گُلاب واںگر ۔
