سفر شهِر دا خاب کھِآل واںگُوں۔
رستا بھُّلِآ نِّکے جهے بال واںگُوں۔
مَےں هاں کَےد کرودھ دے کِلھے اںدر,
دِل نُوں ڈںگدے کِسے سوال واںگُوں۔
پهِرا چُّپ دا اے بھرے گھر اُتے,
کنّ وّجدے نے کھالی تھال واںگُوں۔
سدیآں بیت گایآں سانُوں سفر اںدر,
چنّ دِسدَے گھوڑی دے ناال واںگُوں۔
